از دونالد ترامپ تا مایکل جکسون در اسناد جدید پرونده اپستین/ پنهانسازی حقیقت با ژست شفافیت +عکس
پروندهی «جفری اپستین» سرمایهدار و مجرم جنسی آمریکایی[۱]، از معدود پروندههایی است که حتی مرگ متهم اصلی نیز نتوانست آن را از دستورکار افکار عمومی خارج کند. اپستین سال ۲۰۱۹ در زندان جان باخت، اما شبکهی ارتباطات او، نحوهی برخورد نهادهای قضایی با پروندهاش، و پرسشهای بیپاسخ دربارهی نقش افراد قدرتمند در این میان، این پرونده را به یکی از نمادهای بحران «عدالت در مواجهه با قدرت» تبدیل کرده است. وزارت دادگستری آمریکا، ۳۰ ژانویهی ۲۰۲۶ (۱۰ بهمن ۱۴۰۴)، با انتشار چند میلیون صفحه از اسناد مربوط به پروندهی اپستین، بار دیگر این پرونده را به صدر اخبار بازگرداند.
تصویری از «جفری اپستین» در اسناد دفتر ثبت اسامی مجرمان جنسی ایالت نیویورک. اپستین که سالها برای دایرهای از افراد مشهور، ثروتمند، و قدرتمند دختران زیر سن قانونی را به خدمت جنسی میگرفت، سال ۲۰۱۹ در زندان و در حالی که منتظر برگزاری دادگاه بود، جان باخت. اسناد و گزارشهای رسمی علت مرگ را خودکشی عنوان کردهاند، اما از آنجایی که هنگام مرگ اپستین تمام دوربینهای درون و اطراف سلول او خاموش شدهاند، گمانهزنیهایی دربارهی قتل عمد نیز وجود دارد. مسلماً افراد بسیاری دلشان میخواسته اپستین، که سال ۲۰۰۸ یک بار به ارتکاب جرائم جنسی اعتراف کرده بود، اینبار قادر به «دفاع از خود» در دادگاه نباشد. (+)
این چندمین مرحله[۲] از فرآیند افشای اسناد مربوط به جفری اپستین[۳] بود و اگرچه هنوز اسناد بسیاری منتشر نشدهاند و سؤالات بیشماری همچنان باقی است، اما شواهد نشان میدهند وزارت دادگستری آمریکا از این پس، این فرآیند را پایانیافته تلقی میکند و برنامهای برای انتشار اسناد بیشتر ندارد. دور اخیر انتشار اسناد پروندهی اپستین در چارچوب قانونی موسوم به «قانون شفافیت اسناد اپستین[۴]» انجام شد؛ قانونی که پس از سالها فشار رسانهها، قربانیان، و نمایندگان کنگره برای شفافسازی روند تحقیقات[۵] به تصویب کنگره رسید. بر اساس اعلام رسمی وزارت دادگستری، در این مرحله بیش از ۳/۵ میلیون صفحه سند، حدود ۲۰۰۰ ویدیو، و نزدیک به ۱۸۰,۰۰۰ تصویر منتشر شدهاند[۶].
این تصویر که توسط وزارت دادگستری آمریکا در قالب اسناد پروندهی «جفری اپستین» منشتر شده، شماری از عکسها و قابعکسهایی را نشان میدهد که ظاهراً اپستین روی میز و درون کشوهای میز خود در یکی از عمارتهایش نگه میداشته است. در این عکسها اپستین در کنار افراد سرشناسی مانند «دونالد ترامپ» رئیسجمهور کنونی آمریکا، و «محمد بنسلمان» ولیعهد سعودی، دیده میشود. وزارت دادگستری با انتشار اسناد جدید پروندهی «جفری اپستین» نهتنها عطش ناظران و افکار عمومی برای دانستن تمام حقایق این فساد گسترده را آرام نکرده، بلکه با پنهانکاری و ابهام به نام شفافیت، این عطش را شعلهورتر کرده. شماری از این اسناد به صورت کاملاً سانسورشده منتشر شدهاند که گواهی بر این گمانه است که چهبسا اطلاعات و اسناد زیادی اصلاً منتشر نشده باشند. (+)
این تصویر که ۱۹ دسامبر، توسط وزارت دادگستری آمریکا منتشر شد، تعدادی عکس و آلبوم عکس را نشان میدهد که در یکی از آنها «دونالد ترامپ» رئیسجمهور کنونی آمریکا، و «ملانیا ترامپ» بانوی اول کنونی این کشور، در کنار «جفری اپستین» مجرم جنسی، و «گیلین مکسول» دوستدختر و همدست اپستین، دیده میشوند. این تصویر به فاصلهی کمتر از یک روز «برای بررسی بیشتر» از وبسایت این وزارتخانه برداشته شد و سپس ۲۱ دسامبر دوباره به وبسایت اضافه شد. این مسئله از چشم رسانهها دور نماند و به گمانهزنیهایی دامن زد مبنی بر اینکه ممکن است وزارت دادگستری بسیاری از اسناد را اصلاً منتشر نکرده باشد. (+)
انتشار این حجم اسناد[۷]، از نظر کمیت بیسابقه است، اما پرسش اصلی «چهقدر» نیست، بلکه «چه چیزی»، «چگونه»، و «چرا»ست. علاوه بر پوششی که شبکههای اجتماعی و رسانههای جریان اصلی از اسناد تازهمنتشرشده دادند، واقعیتهای دیگری نیز پشت این اقدام وزارت دادگستری آمریکا وجود دارد که در این گزارش به آنها خواهیم پرداخت. با این وجود، لازم به ذکر است که در این گزارش تا احد امکان از دامن زدن به گمانهزنیها خودداری و تلاش شده اطلاعاتی ارائه شود که با اسناد موجود قابلاثبات باشد.
طبق اسناد منتشرشده به نظر میآید «جفری اپستین» (چپ) مأموریت داشته تا با «محمد بنسلمان» ولیعهد سعودی، و سایر مقامات عربستان ارتباط نزدیکی برقرار کند و از این رابطه برای اهداف اطلاعاتی استفاده نماید. البته ابعاد این رابطه به طور کامل مشخص نیست و وجود چنین تصاویری نمیتواند مدرکی برای اثبات دست داشتن بنسلمان در جرائم جنسی اپستین باشد.
قانون شفافیت اسناد اپستین: چرا این اسناد منتشر شدند؟
قانون شفافیت اسناد اپستین نتیجهی یک اجماع نادر دوحزبی در کنگرهی آمریکا بود. دموکراتها و جمهوریخواهان، هرچند با انگیزههای متفاوت، بر سر یک نکته اتفاقنظر داشتند: «نحوهی برخورد دولت با پروندهی اپستین، اعتماد عمومی به نظام قضایی را تضعیف کرده.» این قانون وزارت دادگستری و افبیآی را موظف میکرد:
◄ اسناد مرتبط با تحقیقات اپستین و شبکهی او را منتشر کنند؛
◄ از پنهانسازی نام افراد به دلایل سیاسی خودداری کنند؛ و
◄ در عین حال، از هویت قربانیان محافظت نمایند.
سازمان آمریکایی «جهان بدون سوءاستفاده» که ائتلافی از نهادهای فعال در حوزهی پایان دادن به قاچاق و سوءاستفادهی جنسی از انسانهاست، ۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، این عبارت را روی دیوار «نمایشگاه ملی هنر» در واشینگتن منعکس کرده است: «شجاعت مسری است: «همه»ی اسناد اپستین را منتشر کنید.» این پیام برای تشویق کنگرهی آمریکا (که بخشی از ساختمان آن در پسزمینهی تصویر دیده میشود) به رأی مثبت به لایحهی شفافیت اسناد اپستین به نمایش گذاشته شده. (+)
با این حال، خود قانون مذکور نیز محدودیتهایی دارد و اجازه میدهد بخشی از اسناد همچنان به دلایل «امنیتی» یا «حریم خصوصی» سانسور شوند؛ موضوعی که به یکی از محورهای انتقاد از فرآیند انتشار اسناد تبدیل شده[۸]. نکته اینجاست که وقتی دلیل یا بهانهای برای سانسور بخشی از اسناد به وزارت دادگستری داده شده، جز افراد معدودی که به اصل اسناد سانسورنشده دسترسی دارند، شامل اعضای کنگرهی آمریکا[۹]، کس دیگری نمیداند بخشهایی که سانسور شدهاند، چرا سانسور شدهاند. در سایهی همین محدودیت، وزارت دادگستری آمریکا در مواردی برخی از اسناد منتشرشده (مانند تصاویر ترامپ در کشوی میز اپستین[۱۰]) را بعضاً به دلایل مبهم از وبسایت خود حذف کرده[۱۱]. اگرچه بعضی از این اسناد[۱۲] دوباره به وبسایت برگشتهاند، اما همین مسئله به گمانهزنیها دربارهی اسنادی که احتمالاً وجود دارند، اما هرگز منتشر نشدهاند، دامن زده.
۱۹ دسامبر ۲۰۲۵، وزارت دادگستری آمریکا حدود ۳۹۰۰ سند از پروندهی اپستین را منتشر کرد، اما دستکم ۵۵۰ صفحه از این اسناد، شامل ۲۵۵ صفحهی پیاپی در قالب سه پرونده، در حالی منتشر شدند که تماماً سانسور شده بودند. همچنین، ۱۱۹ صفحهی پیاپی دیگر (صفحات ۵۵۸۶ تا ۵۷۰۴) که تحت عنوان «سوابق هیأتمنصفهی عالی نیویورک» از آنها یاد شده، نیز به همین شکل سانسور شده بودند. این در حالی است که طبق «قانون شفافیت اسناد اپستین» که به تصویب کنگره رسیده، این وزارتخانه تنها حق داشته «اسامی قربانیان و خانوادههای آنها» و بخشهای «امنیتی» را در اسناد اپستین سانسور کند. آیا تمام این صفحات شامل اسامی قربانیان یا محتوای مربوط به مسائل امنیتی بوده که سانسور شده؟ فایل پیدیاف بخش عجیب (و شاید خندهدار) ۱۱۹ صفحهای سانسورشده از اسناد اپستین را میتوانید از اینجا دانلود کنید. تصویر بالا، تعدادی این صفحات را نشان میدهد که ۱۹ دسامبر در واشینگتن به نمایش گذاشته شدهاند. در تمام این صفحات، گوشهی بالا سمت چپ، این عبارت نوشته شده: «سانسورشده به منظور حفاظت از اطلاعات قربانیان احتمالی.» (+)
ماهیت اسناد: بایگانی حقیقت به اسم شفافیت
وزارت دادگستری آمریکا در بیانیههای رسمی خود بارها تأکید کرده که اسناد منتشرشده خام و فاقد تحلیل نهایی هستند؛ شامل گزارشهای تأییدنشده، یادداشتهای داخلی، و اطلاعات جمعآوریشده از منابع مختلف هستند؛ و الزاماً بیانگر نتیجهگیری قضایی یا اثبات جرم نیستند. به عبارت دیگر، این اسناد بیشتر شبیه به یک آرشیو تحقیقاتی عظیم هستند تا یک گزارش رسمی با نتیجهگیری مشخص. وزارت دادگستری همچنین هشدار داده که برخی از اسناد منتشرشده ممکن است شامل اطلاعات نادرست، گزارشهای جعلی، یا حتی مدارکِ تعمداً گمراهکننده باشند[۱۳]. این یعنی انتشار اسناد جدید، بیش از آنکه پاسخی به سؤالات موجود دربارهی پروندهی پیچیدهی اپستین و روابط گستردهی او با بسیاری از نخبگان سیاسی آمریکایی و بینالمللی داده باشد، با ایجاد ابهام عمدی[۱۴]، به این سؤالات افزوده و واقعیت را در انبوه اسناد منتشرشده دفن کرده است.
تصاویری از ناحیهی گردن «جفری اپستین» از جلو (چپ) و پشت سر (راست) کمی پس از مرگ او در زندان. اگرچه روایت رسمی ادعا میکند اپستین خودش را با ملحفههای زندان به دار آویخته، اما شکستگی استخوان لامی او نشان میدهد این حادثه ممکن است در نتیجهی «خفه شدن» با زور باشد و نه حلقآویز شدن. اپستین سال ۲۰۱۸ به روزنامهی نیویورکتایمز گفته بود ویدیوها و اطلاعات زیادی دربارهی برخی «افراد قدرتمند» دارد که این افراد «دلشان نمیخواهد علنی شوند.» «گیلین مکسول» دوستدختر و همدست اپستین، نیز میگوید جزیرهی خصوصی اپستین، که بسیاری از جرائم جنسی او و نزدیکانش در آن اتفاق میافتادند، به طور کامل مجهز به دستگاههای شنود و تصویربرداری بوده است. همهی این شواهد نشان میدهند افرادی زیادی ترجیح میدادهاند اپستین پیش از اینکه لب به افشای اسرار آنها بگشاید، کشته شود. (+)
دونالد ترامپ: سیاست، حساسیت، و بلاتکلیفی
نام دونالد ترامپ[۱۵] در بخشی از اسناد افبیآی و گزارشهای دریافتی دیده میشود[۱۶]، و حتی بیش از ۳۰۰۰ بار تکرار شده؛ موضوعی که بهسرعت به یکی از جنجالیترین بخشهای انتشار اسناد بدل شد[۱۷]. اما بررسی دقیقتر نشان میدهد:
◄ هیچ سند تأییدشدهای مبنی بر مشارکت ترامپ در سوءاستفادهی جنسی یا قاچاق انسان بهویژه کودکان، منتشر نشده؛
◄ اشارههای موجود به ارتکاب چنین جرائمی توسط ترامپ، عمدتاً مربوط به گزارشهای دریافتی نهادهای اطلاعاتی یا ادعاهای تأییدنشدهی اشخاص هستند؛ و
◄ وزارت دادگستری تصریح کرده که برخی از این گزارشها «نادرست یا اغراقآمیز» بودهاند.
(از چپ) «دونالد ترامپ» رئیسجمهور کنونی آمریکا، «ملانیا کناوس» مدل و دوستدختر آن زمان و همسر کنونی ترامپ، «جفری اپستین» سرمایهدار و مجرم جنسی آمریکایی، و «گیلین مکسول» دوستدختر و همدست اپستین، ۱۲ فوریهی ۲۰۰۰، در عمارت مارئهلاگو متعلق به ترامپ در شهر پالمبیچ ایالت کالیفرنیا. اسناد نشان میدهند ترامپ و اپستین سالها با یکدیگر دوست بودهاند، اما به دلایلی این رابطه به هم خورده است. ترامپ ادعا میکند از جرائم جنسی اپستین بیخبر بوده و دخالتی در آنها نداشته. با این وجود، برخی اسناد منتشرشده ممکن است این ادعا را رد کنند (جزئیات بیشتر). (بخشهایی از این تصویر توسط مشرق سانسور شدهاند.) (+)
خود ترامپ سالهاست هرگونه ارتباط مجرمانه با اپستین را رد کرده و ادعاهای مطرحشده دربارهی خود در اسناد جدید را نیز دستاویز مخالفان سیاسیاش برای ضربه زدن به او توصیف کرده. در همین حال، اسناد ژانویهی ۲۰۲۶ نه او را تبرئه میکنند و نه متهم. البته ناگفته نماند که اولاً در همین اسناد، ادعاهای بیشماری علیه ترامپ مطرح شده که بسیاری از آنها اثبات نشدهاند، اما رد هم نشدهاند؛ و دوماً این اسناد جدید تمام آن چیزی نیستند که از ارتباط ترامپ و اپستین یا رفتارهای جنسی رئیسجمهور آمریکا میدانیم. مشرق پیش از این گزارشی را دربارهی اتهامات جنسی علیه ترامپ خارج از پروندهی اپستین منتشر کرده است که میتوانید آن را از اینجا بخوانید.
ایلان ماسک: حواشی اخلاقی یک نخبهی فناوری
اسناد منتشرشده از پروندهی اپستین[۱۸] تصویری شفافتر از روابط ایلان ماسک با این مجرم جنسی[۱۹] ترسیم میکنند، اما در این مورد هم اتهامی را علیه ماسک به اثبات نمیرسانند. نکات برجسته دربارهی حضور ماسک در اسناد اپستین از این قرارند:
◄ ایمیلها و مکاتباتی دربارهی سفر یا ملاقات احتمالی میان این دو منتشر شده؛
◄ برنامهریزیهایی برای سفر ماسک به جزیرهی اپستین (جایی که بسیاری از جرائم جنسی در آن انجام میشده) در سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ صورت گرفته؛ اما
◄ اسناد تأکید دارند که این سفرها هرگز در عمل انجام نشدهاند[۲۰].
ماسک پس از انتشار اسناد جدید بار دیگر اعلام کرد اپستین را «فردی مشکوک و نگرانکننده» میدانسته و از ارتباط نزدیک با او پرهیز کرده. با این وجود، حتی اگر ماسک جرمی هم در ارتباط با اپستین مرتکب نشده باشد، موضوع اخلاقی ارتباط نخبگان فناوری و اقتصادی با افراد پرحاشیه همچنان سر جای خود باقی است.
«ایلان ماسک» (جلوی تصویر، راست) میلیاردر آمریکایی و مالک شرکتهای «تسلا»، «اسپیسایکس»، «ایکس» (توئیتر سابق)، در کنار «گیلین مکسول» (جلوی تصویر، چپ) دوستدختر و همدست «جفری اپستین» در سال ۲۰۱۴. اسناد تازهمنتشرشده حاوی ایمیلهایی میان ماسک و اپستین است که نشان میدهند ماسک مشغول برنامهریزی برای سفر به جزیرهی اپستین بوده و حتی از این مجرم جنسی آمریکایی پرسیده «دیوانهوارترین پارتی چه زمانی آنجا برگزار میشود.» با این حال، ماسک ادعا میکند از جرائم اپستین بیخبر بوده و دعوتهای او برای سفر به جزیرهاش را «رد کرده.» (+)
ایهود باراک: ارتباط با اپستین، حتی پس از محکومیت
منابع مختلفی پروندهی اپستین را به رژیم صهیونیستی و نهادهای اطلاعاتی اسرائیل مرتبط کردهاند. جدای از یهودی بودن اپستین، یکی دیگر از دلایل اصلی پیوند خوردن نام اسرائیل با پروندهی اپستین، روابط شخصی و اجتماعی او با ایهود باراک، نخستوزیر و وزیر دفاع سابق اسرائیل، است. چنانکه در اسناد منتشرشده و گزارشهای رسانهای آمده:
◄ باراک چندین بار در اقامتگاه اپستین در نیویورک حضور پیدا کرده؛ و
◄ این ارتباط حتی تا سالها پس از اعتراف و محکومیت اپستین به اجیر کردن فاحشههای زیر سن قانونی در سال ۲۰۰۸ نیز ادامه داشته[۲۱].
(از راست) «وودی آلن» کارگردان و بازیگر یهودی هالیوود، «جفری اپستین» (ایستاده) مجرم جنسی یهودی آمریکایی، و «ایهود باراک» نخستوزیر سابق رژیم صهیونیستی. گفته میشود این تصویر، که ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ توسط دموکراتهای کنگره منتشر شد، یکی از عمارتهای اپستین را نشان میدهد. (+)
باراک هرگونه اطلاع از جرائم اپستین یا همکاری اطلاعاتی با او را قاطعانه رد کرده است. این در حالی است که امکان ندارد باراک حتی پس از محکومیت اپستین نیز از جرائم او بیخبر بوده باشد. با همهی اینها تا کنون هیچ سند قضاییای علیه باراک منتشر نشده. در همین حال، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر فعلی رژیم صهیونیستی، نیز بلافاصله پس از انتشار اسناد جدید پروندهی اپستین، تلاش کرد ضمن انتقاد از باراک به خاطر برقراری رابطه با اپستین، ارتباط این مجرم جنسی با رژیم صهیونیستی را انکار کند. اگرچه ارتباط اپستین با نهادهای اطلاعاتی اسرائیل هنوز اثبات نشده، اما برخی شواهد میتواند نشانهای از عملکرد این مجرم جنسی به عنوان «دارایی اطلاعاتی» رژیم صهیونیستی باشد، از جمله:
◄ دسترسی اپستین به شبکهای گسترده از سیاستمداران، میلیاردرها، و چهرههای بانفوذ یهودی و صهیونیست؛
◄ استفادهی ادعایی اپستین از روابط گستردهی شخصیاش با افراد ثروتمند و قدرتمند برای اعمال نفوذ یا جمعآوری اطلاعات؛ و
◄ سابقهی تاریخی استفادهی سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل از شبکههای غیررسمی، مانند دایرهی افراد نزدیک به اپستین.
«ایهود باراک» نخستوزیر سابق رژیم صهیونیستی، ۱۸ ژانویهی ۲۰۲۴، در لندن. پیشتر ایمیلهایی که گروه هکری «حنظله» (که رویترز ادعا میکند ممکن است با وزارت اطلاعات ایران در ارتباط باشد) افشا کرده بود، نشان میدادند باراک و اپستین بسیار به یکدیگر نزدیک بودهاند و بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ (پس از افشای ارتکاب جرائم جنسی توسط اپستین و حتی اعتراف خود او به ارتکاب این جنایات) حدود ۳۰ بار با یکدیگر دیدار کردهاند. نخستوزیر سابق اسرائیل که رئیس شرکت اسرائیلی «کارباین» نیز بود، حتی، ژانویهی سال ۲۰۱۴، با همسرش به جزیرهی خصوصی اپستین (که محل زندگی اصلی و مرکز عملیاتهای مجرمانهی او بود) سفر کرده و عمداً تیم امنیتی خود را با خود نبرده بود. این در حالی است که باراک ادعا میکند از جرائم جنسی اپستین خبر نداشته است.
نام بیل کلینتون، رئیسجمهور سابق آمریکا، نیز سالهاست با پروندهی جفری اپستین گره خورده است. این مسئله عمدتاً به دلیل سفرهای کلینتون با هواپیمای متعلق به اپستین و همچنین حضور در برخی رویدادهای «خیریه» و نشستهای بینالمللیای است که اپستین نیز در آنها حضور داشته. در اسناد پروازیای که پیش از این در رسیدگیهای قضایی و گزارشهای رسانهای منتشر شده بود، نام کلینتون در فهرست مسافران هواپیمای شخصی اپستین دیده میشود. رسانههای آمریکایی پیشتر اشاره کرده بودند که کلینتون اوایل دههی ۲۰۰۰ در چند سفر بشردوستانه از هواپیمای اپستین استفاده کرده، اما مدعی شده بودند این سفرها ارتباطی با جرائم جنسی اپستین نداشته و به برنامهی «ابتکار جهانی کلینتون» یا پروژههای توسعهای در آفریقا مرتبط بودهاند.
«جفری اپستین» (وسط) قاچاقچی جنسی کودکان و «گیلین مکسول» (چپ) دوستدختر و همدستش، ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۳، در کاخ سفید با «بیل کلینتون» (راست) رئیسجمهور وقت آمریکا، دیدار میکنند. بیل کلینتون نیز یکی از نامهایی است که در پروندهی اپستین به چشم میخورد. این در حالی است که کلینتون نیز مانند بسیاری از افراد دیگری که با اپستین ارتباط داشتهاند، اکنون ادعا میکند اطلاعی از جرائم جنسی اپستین نداشته. (+)
یکی از تصاویری که در قالب اسناد جدید پروندهی «جفری اپستین» مجرم جنسی آمریکایی، منتشر شده «بیل گیتس» (تصویر بالا) رئیسجمهور سابق آمریکا، و زنی را که هویتش سانسور شده در حالی نشان میدهد که یکدیگر را با یک دست در آغوش گرفتهاند. اگرچه کلینتون تا این لحظه به ارتکاب جرائم جنسی در ارتباط با اپستین متهم نشده، اما اگر هم روزی این اتفاق بیفتد، اولین باری نخواهد بود که نام بیل کلینتون در پروندههای روابط جنسی خارج از ازدواج مطرح میشود. (+)
در اسناد تازهمنتشرشده نیز به برخی از این پروازها اشاره میشود، اما همچنان مدرکی که نشان دهد کلینتون در فعالیتهای مجرمانهی اپستین مشارکت داشته یا حتی از آنها باخبر بوده، ارائه نشده است. دفتر کلینتون نیز پیش از این در بیانیهای رسمی اعلام کرده بود: «رئیسجمهورْ کلینتون هیچگاه از فعالیتهای غیرقانونی جفری اپستین آگاه نبوده و هرگز به جزیرهی شخصی او سفر نکرده است.» چنانکه در گزارشهای رسانهای نیز تأکید شده، حضور نام یک فرد در فهرست پروازهای هواپیمای شخصی اپستین، به خودی خود، اثباتکنندهی ارتکاب جرم نیست، اما بیانگر سطحی از روابط اجتماعی یا کاری میان آن فرد با اپستین است که صدالبته باید در جای خود مورد ارزیابی قرار گیرد.
«بیل کلینتون» رئیسجمهور سابق آمریکا، همراه با زنی که هویتش سانسور شده، در جکوزی یکی از عمارتهای «جفری اپستین». تصاویری که از بیل کلینتون در اسناد تازهمنتشرشدهی پروندهی «جفری اپستین» وجود دارد، نشان میدهد این دو رابطهی صمیمانه و عمیقتری از صرفاً روابط کاری با موضوعات «بشردوستانه» داشتهاند. (+)
«بیل کلینتون» (مرکز تصویر) رئیسجمهور سابق آمریکا، در کنار «گیلین مکسول» دوستدختر و همدست «جفری اپستین» مجرم جنسی آمریکایی، و به همراه زن دیگری که هویتش سانسور شده، در استخر یکی از عمارتهای اپستین شنا میکند. (بخشی از تصویر توسط مشرق و با مستطیل قرمزرنگ سانسور شده است.) (+)
بیل گیتس
نام بیل گیتس، بنیانگذار مایکروسافت و یکی از شناختهشدهترین چهرههای «نیکوکاری» در سطح جهان، در اسناد و گزارشهای مرتبط با جفری اپستین جایگاه ویژهای دارد؛ نه به دلیل اتهام قضایی، بلکه به سبب عمق و تداوم گیتس با اپستین حتی بعد از آنکه اپستین به ارتکاب جرائم جنسی اعتراف کرد. اسناد منتشرشده نشان میدهند گیتس پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸ نیز چندین بار با او دیدار داشته است. اگرچه ادعا میشود این دیدارها عمدتاً در چارچوب گفتوگو دربارهی پروژههای بشردوستانه، سرمایهگذاریهای علمی، و ابتکارات جهانی در حوزهی سلامت انجام شدهاند، اما خود اپستین در ایمیلهایش (نه خطاب به گیتس) ادعا کرده گیتس دست به روابط جنسی خارج از ازدواج زده[۲۲]، خود او زنان متأهل را برای گیتس اجیر میکرده، و حتی به او کمک کرده برای درمان بیماریاش در نتیجهی «رابطهی جنسی با دختران روس» دارو تهیه کند[۲۳].
این تصویر که توسط وزارت دادگستری آمریکا منتشر شده، «بیل گیتس» (دوم از راست) مؤسس مایکروسافت، را در کنار «جفری اپستین» (وسط) مجرم جنسی آمریکایی، نشان میدهد. در تصویر بالا که سال ۲۰۱۱ در عمارت اپستین در منهتن نیویورک گرفته شده، «جیمیز استیلی» مدیر اجرایی ارشد وقت بانک «جِیپیمورگان»، «لری سامرز» وزیر خزانهداری سابق آمریکا، و «بوریس نیکولیچ» مشاور علمی وقت «بنیاد بیل و ملیندا گیتس» نیز حضور دارند. (+)
گیتس این ادعاها را «مطلقاً بیمعنی و کاملاً دروغ» دانسته و گفته هرگز در فعالیتهای غیرقانونی اپستین مشارکت نداشته، اما در بیانیهای رسمی اذعان کرده که ارتباط با اپستین «یک تصمیم اشتباه» بوده است. گیتس نیز، مانند ایهود باراک، در حالی ادعای بیگناهی میکند که دستکم از سال ۲۰۰۸ به بعد، با توجه به اعتراف صریح اپستین به ارتکاب جرائم جنسی، از جمله اجیر کردن دختران زیر سن قانونی برای فاحشگی، هیچ توجیهی برای ادامهی رابطه با او نمیتواند ارائه کند[۲۴]. در نهایت، بیل و همسرش، ملیندا گیتس، سال ۲۰۲۱ اعلام کردند پس از ۲۷ سال زندگی مشترک از هم جدا میشوند. طبق گزارشهای موجود، یکی از دلایل تنش در این ازدواج، نارضایتی ملیندا از روابط بیل با اپستین بوده است.
«جفری اپستین» مجرم جنسی آمریکایی، از سالها پیش با افراد ثروتمند و قدرتمند زیادی در آمریکا و نقاط دیگر جهان در ارتباط بوده. بسیار دور از انتظار است که پروندهی جرائم جنسی اپستین، که بیش از ۲۰ سال از نقطهی شروع آن میگذرد، طی تمام این سالها از چشم تمام این افراد دور مانده باشد. به نظر میآید اپستین اتفاقاً در سایهی قدرت و نفوذ این افراد توانسته تا حد زیادی با مصونیت دست به جنایات خود بزند. (+)
سانسور جرائم و افشای قربانیان!
یکی از مهمترین انتقادات به فرآیند انتشار اسناد جدید پروندهی اپستین، تمرکز رسانهای بر نام افراد قدرتمند[۲۵] و به حاشیه رفتن قربانیان است. فعالان حقوق قربانیان معتقدند اولاً، اسناد منتشرشده بیش از آنکه به روایت قربانیان بپردازند، شبکهی ارتباطات نخبگان را برجسته میکنند؛ و دوماً، بخشی از اطلاعات مربوط به سوءاستفادهها و جرائم همچنان سانسور شده است[۲۶]. این در حالی است که از سوی دیگر، در بسیاری از موارد، هویت، اطلاعات تماس، و حتی تصاویر برهنهی قربانیان[۲۷]، که طبق قانون از موارد مجاز سانسور بود، به دلیل آنچه وزارت دادگستری آمریکا «خطای فنی یا انسانی[۲۸]» توصیف میکند، به صورت عمومی منتشر شدهاند. به عبارت دیگر، وزارت دادگستری به جای آنکه جرائم سازمانیافته توسط اپستین و دایرهی گستردهی نزدیکانش را افشا کند، به انتشار اسناد خام و مبهم بدون اثبات ارتکاب جرم بسنده کرده، در حالی که هویت قربانیان را که باید مخفی میماند، در مواردی به صورت علنی افشا نموده است.
(از چپ) «مایکل جکسون» خواننده و رقاص افسانهای آمریکایی، «بیل کلینتون» رئیسجمهور سابق آمریکا، و «دایانا راس» خواننده و بازیگر آمریکایی، در کنار افراد دیگری که هویت آنها سانسور شده، در تصویری که وزارت دادگستری آمریکا در چارچوب اسناد پروندهی اپستین منتشر کرده. جکسون نیز طی مقطعی به تعرض جنسی به پسربچهها متهم شده بود. (+)
تصویری از «مایکل جکسون» خوانندهی سرشناس آمریکایی، در کنار «جفری اپستین» مجرم جنسی آمریکایی، که وزارت دادگستری آمریکا آن را در قالب اسناد پروندهی اپستین منتشر کرده است. اسناد نشان میدهند اپستین با افرادی از حوزههای مختلف قدرت و شهرت در ارتباط بوده است؛ نهتنها سیاستمداران و تاجران، بلکه بازیگران و خوانندهها نیز در حلقهی نزدیکان این جنایتکار جنسی حضور داشتهاند. (+)
معضل اساسیتر: مصونیت در اثر قدرت
با کنار هم گذاشتن تمام این موارد، تصویری روشنتر از معضل اصلی در پروندهی اپستین به دست میآید. مسئلهی بنیادین شاید نه ترامپ باشد، نه ماسک، نه باراک، و نه کلینتون. مسئله، ساختاری است که در آن قدرت، ثروت، و روابط، سپرهای نامرئی ایجاد میکنند. اپستین سالها در چنین ساختاری فعالیت کرد؛ ساختاری که به او اجازه داد همزمان هم مجرم باشد و هم به بالاترین سطوح قدرت دسترسی داشته باشد[۲۹]. انتشار اسناد اپستین در ژانویهی ۲۰۲۶، از نظر تاریخی مهم، اما از نظر اجتماعی ناکافی بود. این اسناد صرفاً به شفاف شدن این واقعیت کمک کردند که در پروندهی اپستین، یک ساختار مبتنی بر قدرت، سیاست، و ثروت در اطراف یک مجرم جنسی شکل گرفت. اما همچنان هیچ پاسخ روشنی به این سؤال بنیادین ندادند که چرا هیچکس جز اپستین و مکسول بهای واقعی جرائمشان را نپرداختند. این پرونده حتی اگر از نظر حقوقی بسته شده باشد، از نظر اخلاقی، سیاسی، و اجتماعی هنوز باز است؛ و ازقضا این اسناد جدید، بیش از آنکه نقطهی پایان آن باشند، آغاز مرحلهای تازه از مطالبهی عمومی برای تکمیل آن و مجازات تمامی مجرمان آن باشد.
«جفری اپستین» (مرکز تصویر)، ۱۸ می ۲۰۰۵، در مهمانی آغازبهکار مجلهی «رادار» در نیویورک. اپستین اولین و آخرین کسی نیست که در آمریکا به جرم قاچاق جنسی کودکان و سوءاستفادهی جنسی از دختران زیر سن قانونی محکوم میشود. با این حال، اپستین مشخصاً و در عین اعتراف به ارتکاب این جرائم، به هیچ عنوان مجازاتی را که باید، دریافت نکرد. همین مسئله، روابط نزدیک او با افراد قدرتمند در آمریکا و نقاط دیگر جهان را اثبات میکند؛ روابطی که روزی او را از مجازات جنایاتش نجات دادند، اما به نظر میرسد در نهایت موجب «قتل» او در زندان شده باشند. (+)
تصویری از «اندرو ماونتبَتن-ویندزر» عضو خاندان سلطنتی بریتانیا و دوکِ یورک، که پیشتر به «شاهزاده اندرو» مشهور بود، در اسناد پروندهی اپستین در حالی منتشر شده که به نظر میآید روی یک زن یا دختربچه خم شده است. ماونتبتن طی سالهای اخیر به خاطر روابطش با اپستین از مسئولیتهای سلطنتی فاصله گرفته و عناوین خود را نیز از دست داد. گفته میشود اپستین از روابطش با ماونتبتن به عنوان راهی برای نفوذ در خاندان سلطنتی بریتانیا استفاده میکرده. (+)
و نکتهی آخری که باید دربارهی ارتکاب احتمالی جرائم جنسی توسط دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، به آن اشاره کرد اینکه، چنانکه گفته شد، دختران و زنان متعددی پیش از این و خارج از چارچوب پروندهی مربوط به شخص اپستین، ترامپ را به تعدی یا تجاوز جنسی متهم کردهاند. بنابراین، عدم وجود مدرک اثباتکنندهی جرم در اسناد جدید اپستین را نمیتوان سندی بر عدم ارتکاب جرم توسط ترامپ تلقی کرد؛ بهخصوص که تصاویر و مدارک کافی دربارهی سالها ارتباط تنگاتنگ ترامپ با اپستین پیشاپیش منتشر شده است. انتشار اسناد پروندهی اپستین اگرچه با ژست شفافسازی و افشاگری انجام شده، اما به نظر میرسد در حقیقت تلاشی برای بایگانی حقیقت و خارج کردن این پروندهی بزرگ از ذهن افکار عمومی صورت گرفته باشد.
«دونالد ترامپ» (راست) و «جفری اپستین»، سال ۱۹۹۷، در عمارت مارئهلاگو، متعلق به ترامپ. اگرچه هنوز چیزی قابلاثبات نیست، اما با توجه به سابقهی اپستین در سوءاستفادهی جنسی از کودکان و نوجوانان زیر سن قانونی، و سالها دوستی صمیمی ترامپ با او، موضوع رابطهی ترامپ با چنین کودکانی نیز قابلبررسی است.
با همهی اینها، همین اسناد سانسورشده نیز حاوی واقعیتها و نکاتی هستند که خبرگزاریهای بینالمللی هنوز به همهی ابعاد آنها نپرداختهاند. اگرچه وزارت دادگستری آمریکا و منابع دیگر بارها تأکید کردهاند که از نظر حقوقی، داشتن عکس با اپستین، حضور در عمارتهای او، یا حتی سفر به جزیرهی اپستین لزوماً به معنای دست داشتن در جنایات او نیست، اما واقعیت این است که، از نظر عقل سلیم، ادعای بیاطلاعی از این جنایات با روابط نزدیکی که بسیاری از افراد ثروتمند و قدرتمند طی سالهای سال با اپستین داشتهاند، در تناقض است. در نهایت، همزمان که تیمهای خبری و تحلیلی این اسناد را بررسی میکنند، گزارشهای جدیدی در اینباره منتشر میشود و دامنهی این فساد گسترده احتمالاً دامن افراد بیشتری را میگیرد؛ از سیاستمداران و تاجران گرفته تا خوانندگان و بازیگران هالیوود[۳۰] و حتی مدیران ورزشی، از نزدیکان ترامپ[۳۱] گرفته تا مدیرعامل بزرگترین بندر دُبِی[۳۲]. از الآن تا چندین ماه آینده باید منتظر ماند و دید سرنخهایی که به دست میآیند گسترهی فساد پروندهی اپستین را تا کجا ترسیم میکنند و چه افراد دیگری در این باتلاق قربانی خواهند شد.