از محراب تا میدان؛ روایت علم، ایمان و شهادت در سیره شهید محلاتی

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، در تاریخ پرشکوه انقلاب اسلامی، روحانیتِ مجاهد و آگاه، همواره در صف نخست دفاع از ایمان، استقلال و آرمان‌های الهی ملت ایران ایستاده است. خون‌هایی که از دامن این قشر بر زمین ریخته، تجلّی پیوند علم و عمل، معنا و جهاد است؛ پیوندی که در چهره‌های برجسته‌ای چون شهید آیت‌الله محلاتی به زیباترین وجه ممکن جلوه کرده است.

این عالم ربانی، وارث مکتب ناب فقاهت و معرفت اهل‌بیت(ع) بود؛ عالمی که از حجره‌ی درس تا سنگر جهاد، هیچ فاصله‌ای میان علم و مسئولیت اجتماعی احساس نمی‌کرد. او از همان سال‌های نخست نهضت اسلامی، در کنار امام خمینی(قدس سره)، با ایمان راسخ و روح انقلابی قیام کرد و میدان تبلیغ و مبارزه را یکی دانست. نگاهش به روحانیت، نگاه مأموریت‌محور بود؛ روحانیتی که باید در «میانه میدان» بایستد، مسئولیت روشنگری برعهده گیرد و به تعبیر رهبر انقلاب «در خط مقدم جبهه‌ی تبیین و جهاد فکری» حاضر باشد.

شهید محلاتی از آن دست علمایی بود که جهادش تنها محدود به منبر و قلم نبود. او در سال‌های طوفانی دفاع مقدس، به همراه شاگردان و طلاب خالص، لباس ساده رزم پوشید و در کنار رزمندگان، حضور معنوی و روح‌بخش روحانیت را با عمل خویش معنا کرد. در جای‌جای جبهه، صدای او نه تنها برای تقویت ایمان رزمندگان، که برای آرامش زخمیان و قوت قلب جوانان، نوای معرفت بود.

ویژگی برجسته‌ی وجودی او، ترکیب علم و عرفان با جهاد و اخلاص بود؛ انسانی که مجاهدت را ادامه‌ی اجتهاد می‌دانست و یقین داشت فهم دین، بدون حضور در میدان عمل، ناقص خواهد بود. شهادت برای او پایان مسیر تدریس نبود، بلکه نقطه‌ی اوج تعلیم بود؛ آن‌جا که درس را با خون معنا کرد و جان خود را بر تفسیر ناب آیه‌ی «و جاهدوا فی‌الله حق جهاده» گواه ساخت.

روحانیتی که شهید محلاتی نماینده آن بود، برآمده از ایمان به مسئولیت تاریخی حوزه‌هاست؛ همان روحانیتی که در قرن اخیر از دل نجف و قم برخاست، در برابر استعمار و تحریف ایستاد و در انقلاب اسلامی به اوج رسالت خود رسید. او بخشی از تبار درخشانی بود که از شهید مدرس و شهید نواب صفوی تا شهید مطهری و شهید بهشتی امتداد یافت و شجره طیّبه‌ای را شکل داد که سایه‌اش بر همه نسل‌های تبلیغ و تبیین گسترده است.

امروز، در بزرگداشت این شهید عالی‌مقام و همراهانش، باید یادآور شد که رسالت روحانیت در دفاع از انقلاب اسلامی پایان‌پذیر نیست؛ بلکه از خون آنان معنا می‌گیرد و در بصیرت مبلغان نسل امروز ادامه می‌یابد. جامعه امروز بیش از هر زمان، به نیاز به روحانیانی دارد که همانند شهید محلاتی، با صفای درون، با فهم روز و با حضور بی‌ادعا، پیام دین را در میدان‌های سخت و واقعی زندگی مردم متجلی کنند.

شهادت او، نه فقط افتخار حوزه‌های علمیه؛ بلکه رمز جاودانگی مسیر روحانیتی است که «از محراب تا میدان» را یکی می‌بیند. نامش در کنار دیگر شهدای روحانیت، نشانه‌ای است از عهدی وفادار؛ عهدی با خدا، با امام و با ملت مؤمن ایران.

باشد که نسل‌های امروز، از او و هم‌سنگرانش بیاموزند که علم اگر با اخلاص و عمل همراه شود، می‌تواند تاریخ را بسازد؛ همان‌گونه که شهید آیت‌الله محلاتی با نیت الهی و قلبی آرام، تاریخ‌سازی را به حقیقت بدل کرد.