گزارش ویژه
واکنش دراویش فرقه گنابادی نسبت به راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴+سند
رصد و پایش صفحات مختلف دراویش فرقه گنابادی نسبت به راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نشان میدهد که این جریان در سه طیف مختلف، رویکردهایی متفاوت اما در مجموع فاصلهدار با گفتمان رسمی مناسبت ۲۲ بهمن اتخاذ کردهاند.
به گزارش گروه فرق و ادیان خبرگزاری رسا، رصد و پایش صفحات مختلف دراویش فرقه گنابادی نسبت به راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نشان میدهد که این جریان در سه طیف مختلف، رویکردهایی متفاوت اما در مجموع فاصلهدار با گفتمان رسمی مناسبت ۲۲ بهمن اتخاذ کردهاند.
در طیف سنتی با قطبیت سید علیرضا جذبی، رسانههای رسمی این جریان از جمله «مزار بیدخت» و «مهر تابنده» هیچگونه واکنشی به فراخوان و برگزاری راهپیمایی ۲۲ بهمن نشان ندادند و تنها به انتشار مطالب درونفرقهای پرداختند. این سکوت معنادار، بهنوعی سبب ایجاد فاصله و زاویه میان پیروان این فرقه و نظام جمهوری اسلامی شده است. همزمان، برخی افراد منتسب به این طیف با انتشار مطالبی درباره کشتهشدگان اغتشاشات دیماه و طرح انتقاداتی نسبت به وضعیت فعلی کشور، عملاً در مسیری متفاوت با فضای سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران و بزرگداشت این روز حرکت کردند.

طیف خارجنشین به سرکردگی مصطفی آزمایش رویکردی فعالتر و صریحتر داشت. این جریان با تمرکز بر کمرنگ جلوه دادن حضور میلیونی مردم، تلاش کرد روایت حداقلی از راهپیمایی ارائه دهد. در این میان، وحید بهشتی از جمله افرادی بود که در رسانه «در تیوی» علیه این راهپیمایی عظیم فعالیت کرده و بدون اشاره به گستره حضور مردمی، آن را حرکتی محدود یا حکومتی و فیلمهای این مراسم را به ساختِ هوشمصنوعی نسبت داد.

گروه «مجذوبان نور» نیز همسو با طیف خارجنشین، این راهپیمایی را حکومتی خواند و درصدد القای فقدان پشتوانه مردمی آن برآمد. افرادی همچون عباس دهقان، لیلی نایبزاده و مظاهر حیدری از جمله کسانی بودند که در این چارچوب واکنش نشان دادند. همچنین برخی صفحات وابسته به این طیف با استناد به سخنان نورعلی تابنده درباره «کمک نکردن به ستمگر حتی به اندازه تکان دادن سر»، بهگونهای القا کردند که نظام جمهوری اسلامی مصداق ستمگر است.

در مجموع، بررسی عملکرد رسانهای و موضعگیریهای مختلف طیفهای دراویش گنابادی در قبال حماسه حضور دهها میلیون ایرانی در راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نشان میدهد که اگرچه سطح و شیوه واکنشها متفاوت بوده، اما وجه مشترک این رویکردها، فاصلهگذاری با گفتمان رسمی بزرگداشت این مناسبت در داخل کشور و سکوتمرکبار و تلاش برای ارائه روایتهای انتقادی یا حداقلی از آن بوده است.

ارسال نظرات