دُرست روی شاهرگ
به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، جلوی کتابخانه اشراق به سمت میدان انقلاب، کمی آنطرفتر میزی بود که رویش رنگها و قلمموهای نقاشی چهره چیده بودند. بچهها صف کشیده بودند تا پرچم ایران روی صورت یا دستشان نقش ببندد.
بچههای موکب پشت میزها مدام مشغول بودند؛ یکی روی گونهها پرچم میکشید، یکی روی پیشانی، یکی هم روی دست.
در میان صف کودکان، پسری حدود هشت، نه ساله توجهم را جلب کرد. نوبتش که رسید دستش را جلو آورد و گفت:
«پرچم ایران رو روی دستم بکشید.»
خانمی که چهرهپردازی میکرد پرسید:
«کجای دستت؟»
پسر آستینش را بالا زد و نقطهای را نشان داد؛ درست روی شاهرگ.
خانم با تعجب گفت:
«چرا اینجا؟»
بدون مکث و با آن حس غرور کودکانه و غیرت زنجانی گفت:
«میخوام همه بدونن برای ایران از جونم هم میگذرم.»
خانم قلممو را در رنگ زد و آرام سه رنگ پرچم را روی دستش کشید؛ سبز، سفید، قرمز. کودک دستش را بالا گرفت و با دقت به پرچمی که روی شاهرگش نشسته بود نگاه کرد.
حجت الاسلام علیاصغر اسلامیتنها عضو هیات علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع)