فرهنگ‌سازی جمعیتی در ایام جنگ؛ جهادی که نباید متوقف شود

به گزارش خبرنگار گروه جمعیت و تعالی خانواده خبرگزاری رسا، پس از شروع جنگ تحمیلی سوم، یکی از سوالاتی که ممکن است برای برخی از فعالان عرصه جوانی جمعیت پیش آمده باشد این است که آیا با توجه به مخاطرات ایام جنگ، فعالیت‌های تبیینی و فرهنگی در عرصه جمعیت همچنان ضرورت دارد؟

 

 

 

در منظومه فکری امام شهیدمان، فرهنگ‌سازی در زمینه جمعیت علاوه بر اینکه یکی از «فرائض» مسئولان و آحاد مردم است، به عنوان «جهاد» نیز معرفی شده و همچنین با توجه به محدودیت زمانی که برای حل مسأله جمعیت و برون‌رفت از بحران ‌های جمعیتی وجود دارد، ایشان به نوعی بر فوریت این مسأله نیز تاکید داشته‌اند. 

 

 

در مورد فوریت داشتن حل بحران جمعیت باید توجه داشت که این فوریت در بُعد اجتماعی است نه فردی. یعنی نمیتوان گفت در حیطه فردی، فرزندآوری زوجین فوریت دارد. البته ناگفته نماند تغییر نرخ باروری مبتنی بر تک تک تولدهای خانواده‌هاست. از این رو درست است که شاید نتوان گفت که در حیطه فردی نیز، فرزندآوری فوریت دارد (با صرف نظر از آسیبهایی که تاخیر در باروری متوجه خانواده‌ها خواهد کرد)، اما از تاخیر بیش از حد متعارف در این زمینه نیز توجیه ندارد.

 

 

بحران جنگ، فرصتهای بی‌نظیری را برای حل بسیاری از مسائل فرهنگی و اجتماعی  به وجود آورده است. به عنوان نمونه: برگزاری مراسمات ازدواج ساده که پس از پیام نوروزی امام سیدمجتبی خامنه‌ای در خیابان‌ها و تجمعات شاهد آن هستیم، تقویت باورهای دینی و انقلابی، عبور از رفاه‌زدگی و تجملات در سبک زندگی، از جمله این فرصتهاست. فرصتهایی که تا قبل از این جنگ، از مهمترین موانع تشکیل خانواده و فرزندآوری محسوب می‌شد.

 

همچنین حضور مردم و تجمعات بی‌نظیر شبانه، یکی از مهمترین فرصتهای تخاطب و تبیین است. در 40 روز گذشته، شاهد فعالیتهای تبیینی مردمی در برخی از شهرها و استانها هستیم.

 

 

شرایط خانواده‌ها و مردم در استانها و شهرستانهای مختلف با یکدیگر متفاوت است و به حسب این شرایط نوع مواجهه و فعالیتها نیز متفاوت خواهد بود. به عنوان نمونه بدیهی است شرایط خانواده‌ها در محلات شهری مانند تهران که مدام مورد هجوم وحشیانه دشمن قرار گرفته با شرایط بسیاری از محلات در شهرستانهایی که مردم در آنجا درگیر شور جنگ هستند اما بحمدلله دچار بلای جنگ نشده‌اند متفاوت است. 

 

 

اقدامات ضد بشری ارتش تروریستی آمریکا و رژیم کودک‌کُش صهیونی، فرصت مناسبی را برای تبیین «جنگ جمعیتی» فراهم نموده است؛ اقداماتی همچون بمباران مدرسه شجره طیبه میناب، حمله به بانک جنین، حمله به 6 بیمارستان کودک در لبنان، بمباران انبار شیرخشک و ... نمونه‌ای از این اقدامات وحشیانه و ضدجمعیتی است.

 

 

در نظرگرفتن شرایط روحی و روانی مادران، پرهیز از گفتمان‌سازی هیجانی، تعصب‌آمیز و غیر منطقی از جمله ملاحظاتی است که در تبیین باید مورد توجه قرار گیرد.

 

آرامش بخشی به خانواده‌ها، ترویج حس کرامت‌بخشی به فرزندان در تجمعات، استفاده از فرصت تجمعات برای انتقال مفاهیم ارزشی و انقلابی به کودکان و... از جمله راهبردهایی است که نیاز است بدان اهتمام داشت.

 

 

شایان ذکر است بررسی ابعاد جمعیتی جنگ نشان از استیصال درونی در قلب رژیم صهیونی دارد. موج فرار ساکنین اراضی اشغالی در مقایسه با مهاجرت معکوس ایرانیان خارج از کشور و بازگشتشان به میهن، دفاع و همبستگی عمیق مهاجرین افعانستانی که در ایران زندگی میکنند در مقایسه با اختلافات قومیتهای مختلف ساکنین اراضی اشغالی، جوانی جمعیت کشور که موجب قدرت ملی ما شده و... از جمله این موارد است. تبیین این مسائل برای نخبگان و مردم میتواند بسیار موثر باشد.