«مردم» به مثابه اجتماعی ترین نیروی ضدهژمونی

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، در تاریخ جنگ هایی که پس از انقلاب اسلامی بر ملت ایران تحمیل شده است، علی رغم کنشگری دولت در عرصه جنگ، جنگ صورتی «مردمی»تر به خودش گرفته است و جنگ رمضان «مردمی ترین» جنگ پس از انقلاب اسلامی است. 

جنگ به درون شهر کشیده شده و «میدان شهر» زیر بمباران و موشک باران به میدان جنگ و به خط مقدم نبرد تبدیل شده است و مردم در این جنگ در خط مقدم حاضر و مشغول به جنگیدن اند، اگرچه کُنش جنگی آنها با کُنش جنگی نیروهای نظامی متفاوت است.

جنگ رمضان «جنگ مردم» است و برآمده از حافظه تاریخی آنهاست. مردم در ایران نه فقط جنگ رمضان بلکه تاریخی از مداخلات آمریکایی ها را به یاد دارند. «مداخله در کودتای 28 مرداد و مقابله با ملی شدن صنعت نفت»، «نقش محرک و مباشر آمریکا در 8 سال تحمیل جنگ»، «تسلیح رژیم بعث برای بمباران شیمیایی حلبچه»، «زدن هواپیمای مسافربری ایران در خلیج فارس»، «ترور دانشمندان و تخریب تاسیسات هسته ای»، «چند دهه تحریم اقتصادی» و ... بخشی از تاریخ مداخلات آمریکاست که مردم خواهان جنگی بازدارنده و تمام کننده در برابر مداخلات آمریکایی هاست. 

مردم «اجتماعی ترین نیروی جنگ» در ایران هستند و خواهان توسعه نیروهای اجتماعی جنگ و پیوستن نیروهای مردمی بیشتری به میدان هستند. آنها مردم در خانه را به میدان شهر دعوت کرده، و مردم بالقوه را به فعلیت بخشیدن به خود و حضور در میدان جنگ فرامی خوانند.

مردم در ایران بخشی از «نیروی ضدهژمونیک» در جهان هستند و خواهان پیوستن همه نیروهای ضدهژمونیکی اند که تجربه مبارزه علیه هژمونی دارند.

مردم در شرق آسیا که مبارزه علیه هژمونی را در جنگ ویتنام تجربه کرده اند، در آمریکای جنوبی که مبارزه علیه هژمونی در کوبا، بولیوی، ونزوئلا و ... تجربه کرده اند، در اروپای غربی و آمریکای شمالی که مبارزه علیه هژمونی را در انقلاب 1968، جنبش وال استریت و ... تجربه کرده اند، و در غرب آسیا که هژمونی را در فجیع ترین صورت تاریخی اش، یعنی در جنگ غزه تجربه کرده اند، بخش های دیگر این نیروی ضدهژمونیک در سراسر جهان هستند.

مردم در همه این تاریخ (1968 تا اکنون) و در همه جغرافیای یاد شده، علی رغم اختلافی که در قومیت، ملیت، دین و ... با هم دارند، اما در یک نقطه مشترک اند. آنان خواهان استقلال خود و پایان دادن به مداخلات سلطه جویانه آمریکا هستند.

این نقطه مشترک عمومی ترین معنا از «مردم» را در دسترس قرار می دهد و ظرفیت تشکیل «بزرگترین نیروی اجتماعی ضدهژمنیک» در سراسر جهان را به ارمغان می آورد.

بر این پایه مردم در ایران خود را همداستان با مردم در سراسر جهان دیده و خواهان پیوستن همه نیروهای ضدهژمونیک برای پایان دادن به سلطه آمریکا در ایران و سایر نقاط جهان هستند. 

دکتر رضا ملایی عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی