روایت زندگی و شهادت حجتالاسلام «حاج علی فلاح»
به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، در میان ستارگان درخشانی که آسمان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس را نورافشانی کردند، نام روحانیون مجاهدی میدرخشد که هم در سنگر علم و فقاهت خوش درخشیدند و هم در میدان جهاد و مبارزه، پیشگام و پیشتاز بودند. یکی از این چهرههای نورانی، شهید روحانی، حجتالاسلام حاج علی فلاح، از فرزندان مؤمن و انقلابی دیار کاشان است؛ طلبهای جوان که عمر کوتاه اما پربرکتش را در راه خدا، اسلام و انقلاب اسلامی نثار کرد.
شهید حاج علی فلاح در سال ۱۳۴۱ در شهر مؤمنپرور کاشان دیده به جهان گشود؛ شهری که در طول تاریخ معاصر، عالمان و مجاهدان بسیاری را در دامان خود پرورش داده است. فضای مذهبی خانواده و تربیت دینی، از همان سالهای کودکی روحیهای معنوی و دغدغهمند در وجود او شکل داد. علاقهمندیاش به معارف اهلبیت(ع) و روحانیت، خیلی زود او را به سمت مسیر طلبگی سوق داد.
در سال ۱۳۵۵، در حالی که تنها ۱۴ سال داشت، وارد حوزه علمیه قم شد و در مدرسه رسالت به تحصیل علوم دینی پرداخت. حضور در شهر مقدس قم و تنفس در فضای علمی و انقلابی آن روزگار، شخصیت او را به سرعت رشد داد. سالهای ورود او به حوزه، همزمان با اوجگیری مبارزات مردمی علیه رژیم ستمشاهی پهلوی بود؛ فضایی که طلاب جوان را به میدان مسئولیت اجتماعی و سیاسی فرا میخواند.
حضور در مبارزات انقلابی
شهید فلاح از همان دوران نوجوانی، تنها به تحصیل دروس حوزوی بسنده نکرد. او روحانیای بود که دین را در متن جامعه و در مبارزه با ظلم معنا میکرد. در مبارزات علیه رژیم طاغوت پهلوی حضوری فعال داشت و در کنار نیروهای انقلابی، به روشنگری و فعالیتهای میدانی میپرداخت.
او در این مسیر با چهرههای انقلابی و رزمندهای همچون سردار شهید حاج علی حجازی همراه و همگام بود. مبارزات خیابانی، پخش اعلامیهها، حضور در تجمعات اعتراضی و فعالیتهای سازمانیافته انقلابی، بخشی از تلاشهای این طلبه نوجوان به شمار میرفت. در همین مسیر نیز مجروح شد و عنوان جانبازی را پیش از پیروزی انقلاب اسلامی با خود به همراه داشت؛ جانبازی که نشان از روحیه ایثار و پیشگامی او داشت.
با پیروزی انقلاب اسلامی، شهید فلاح مسیر علمی خود را با جدیت ادامه داد. او که در کنار فعالیتهای سیاسی و اجتماعی، از تحصیل غافل نشده بود، به مراتب بالای دروس حوزوی راه یافت و تا سطح درس خارج فقه پیش رفت. استعداد، پشتکار و هوش سرشارش سبب شده بود در میان همدرسان خود به عنوان طلبهای کوشا و اهل تحقیق شناخته شود.
او معتقد بود روحانیت باید همزمان دو رسالت «تفقه در دین» و «حضور در صحنه دفاع از اسلام» را بر عهده داشته باشد. به همین دلیل، هرگاه احساس میکرد اسلام و انقلاب نیازمند حضور میدانی اوست، بدون تردید عبا و عمامه را با لباس رزم همراه میکرد و راهی میدان میشد.
پس از پیروزی انقلاب، غائلههای ضدانقلاب در مناطق غربی کشور، بهویژه در کردستان، امنیت مردم را تهدید میکرد. شهید فلاح که روحیهای ظلمستیز داشت، راهی جبهههای کردستان شد تا در کنار دیگر رزمندگان، از تمامیت ارضی کشور و امنیت مردم دفاع کند.

حضور او در کردستان تنها حضور یک رزمنده ساده نبود. او علاوه بر فعالیتهای نظامی، نقش فرهنگی و تبلیغی نیز ایفا میکرد. برای نیروها سخنرانی میکرد، روحیه میداد و با بیان معارف دینی، رزمندگان را به صبر، استقامت و اخلاص دعوت میکرد. در عین حال، در عملیاتها حضوری فعال داشت و بارها تا مرز شهادت پیش رفت.
دفاع مقدس؛ روحانی در خط مقدم
با آغاز جنگ تحمیلی و هجوم رژیم بعث عراق به خاک ایران، شهید فلاح بار دیگر لباس رزم بر تن کرد و اینبار راهی جبهههای جنوب شد. هشت سال دفاع مقدس، عرصهای بود که بسیاری از روحانیون مبارز، نقشآفرینیهای ماندگاری از خود به جای گذاشتند و او نیز یکی از همان چهرههای درخشان بود.
وی در جبههها، علاوه بر فعالیتهای تبلیغی و فرهنگی، در بخشهای عملیاتی نیز حضور داشت. روحیه شجاعت، جسارت و هوش عملیاتی او سبب شد در واحد اطلاعات عملیات به کار گرفته شود؛ واحدی حساس و سرنوشتساز که مأموریت آن شناسایی مواضع دشمن و فراهمسازی زمینه اجرای عملیاتها بود.
یکی از جلوههای برجسته مجاهدت شهید فلاح، نفوذ در عمق خاک دشمن تا حدود ۵۰ کیلومتر بود. چنین مأموریتی نیازمند شجاعت، هوشمندی، قدرت تحلیل و توکل بالا بود. نیروهای اطلاعات عملیات، شبانه و در شرایطی سخت، وارد خطوط دشمن میشدند و اطلاعات حیاتی را برای طراحی عملیاتها جمعآوری میکردند.
شهید فلاح در این مأموریتها، نمونهای از یک روحانی مجاهد بود؛ طلبهای که هم اهل تهجد شبانه بود و هم در تاریکی شب، بیهراس از کمین دشمن، به دل خطر میزد. همرزمانش از آرامش، ذکر دائمی و توکل عمیق او سخن گفتهاند. پیش از هر مأموریت، وضو میگرفت، دو رکعت نماز میخواند و خود را به حضرت حق میسپرد.
در جبهههای نبرد، دوستیها رنگ دیگری داشت. شهید فلاح از دوستان صمیمی و دلباخته سردار شهید علی فضلی بود. این دوستی، تنها یک ارتباط ساده نظامی نبود؛ پیوندی معنوی و عمیق بود که بر محور ایمان، اخلاص و عشق به شهادت شکل گرفته بود.
شهید فلاح در کنار همرزمانش، همواره از آرزوی شهادت سخن میگفت و آن را بالاترین مزد مجاهدت میدانست. او معتقد بود طلبهای که درس جهاد و شهادت را در مکتب امام حسین(ع) خوانده است، باید در میدان عمل نیز آن را اثبات کند.
عملیات خیبر و پرواز عاشقانه
سرانجام، در سال ۱۳۶۲ و در حالی که تنها ۲۱ سال داشت، در عملیات خیبر در جزیره مجنون به آرزوی دیرینه خود رسید. عملیات خیبر یکی از عملیاتهای مهم دوران دفاع مقدس بود که در منطقه هورالهویزه و جزایر مجنون انجام شد و رزمندگان اسلام با ایثار و فداکاری کمنظیری در آن حضور یافتند.
شهید حاج علی فلاح در جریان این عملیات، پس از مجاهدتهای فراوان، به شهادت رسید. سن کم او، در کنار مسئولیتها و نقشهای مهمی که بر عهده داشت، نشان از بلوغ فکری و معنوی زودهنگامش داشت. او در ۲۱ سالگی، راهی را پیمود که بسیاری در طول عمر طولانی خود نیز به آن دست نمییابند.
پیکر مطهر این روحانی شهید، در منطقه عملیاتی باقی ماند و مفقودالاثر شد. سالهاست که خانواده و دوستانش چشمانتظار نشانی از پیکر او هستند؛ اما گویی تقدیر الهی بر آن بود که همچون حضرت زهرا(س)، مزارش گمنام بماند.
مفقودالاثر بودن او، نه نشانه فقدان، که نشان حضور دائمی و فراگیر اوست. مزاری که مکان مشخصی ندارد، دلهای بسیاری را زیارتگاه خود کرده است. یاد او در قلب همرزمان، شاگردان و مردم زنده است و نامش در شمار روحانیون شهید، جاودانه شده است.
روحانیت و جهاد؛ الگویی ماندگار
زندگی کوتاه اما پربرکت شهید حجتالاسلام حاج علی فلاح، نمادی روشن از پیوند عمیق روحانیت و جهاد است. او نشان داد که حوزه علمیه تنها محل تدریس و تعلم نیست، بلکه سنگری برای تربیت مجاهدانی آگاه و شجاع است. روحانیای که هم در کلاس درس خارج فقه مینشیند و هم در خط مقدم نبرد، از اسلام دفاع میکند.
امروز بازخوانی زندگی چنین شهدایی، برای نسل جوان حوزه و روحانیت، ضرورتی انکارناپذیر است. آنان باید بدانند که لباس روحانیت، تنها نماد دانش نیست، بلکه پرچم مسئولیت، مجاهدت و ایثار نیز هست. شهید فلاح با عمر کوتاه خود، این حقیقت را به زیباترین شکل ممکن به تصویر کشید.
او طلبهای بود که پیش از آنکه سالهای زیادی از تحصیلش بگذرد، به مقام جانبازی و سپس شهادت نائل آمد. در مبارزات انقلابی، در کردستان، در جبهههای جنوب و در عملیات خیبر، همواره پیشگام بود. نفوذ در عمق دشمن، تحمل سختیها، مجروحیت و سرانجام شهادت، سرفصلهای زندگی مجاهدانه اوست.
نام و یاد این روحانی شهید، همچون دیگر شهدای روحانی، چراغ راه حوزههای علمیه است؛ چراغی که نشان میدهد مسیر فقاهت از میدان جهاد جدا نیست و روحانیت اصیل، همواره در صف نخست دفاع از دین و میهن قرار داشته است.
بیتردید، روایت زندگی شهید حجتالاسلام حاج علی فلاح، تنها بازگویی خاطرات یک فرد نیست، بلکه روایت نسلی از طلاب جوانی است که با الهام از نهضت امام خمینی(ره)، درس را با جهاد، محراب را با سنگر و عمامه را با کلاهخود پیوند زدند و در نهایت، با خون خود درخت انقلاب اسلامی را آبیاری کردند.
سلام و درود خدا بر روح بلند این شهید روحانی، که در ۲۱ سالگی، آسمانی شد و با گمنامی پیکرش، نامش را جاودانه ساخت.