بازخوانی یک تجربه راهبردی در نیروی هوافضای سپاه

پس از شهادت حاج حسن طهرانی‌مقدم، پدر موشکی کشور، بخشی از پروژه‌های فضایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با کندی و توقف مواجه شد. نبود چشم‌انداز روشن و دشواری‌های فنی، فضای تردید را بر تیم‌های فعال در این حوزه حاکم کرده بود،

در آن مقطع، هدف‌گذاری اصلی بچه‌های فضایی نیروی هوافضای سپاه، دستیابی به ماهواره‌ای در کلاس حمل ماهواره با وزن حداقل 200 کیلوگرم بود؛ هدفی که بسیاری از متخصصان، دستیابی به آن را در کوتاه‌مدت ممکن نمی‌دانستند.

با آغاز فرماندهی شهید حاجی‌زاده در نیروی هوافضای سپاه، مطالبه جدیدی مطرح شد؛ مطالبه‌ای که معادلات موجود را تغییر داد.

در جلسات اولیه، تردیدها و محدودیت‌ها به فرمانده جدید منتقل شد، اما شهید حاجی‌زاده با نگاهی راهبردی و اعتماد به توان داخلی، تأکید کرد که کار باید ادامه پیدا کند. او در همین مسیر، با مثالی ساده اما اثرگذار، سطح ذهنی پروژه را تغییر داد و از متخصصان خواست بدون درگیر شدن با جزئیات هدف، صرفاً بر ایجاد «توان پرتاب» متمرکز شوند.

وقتی بچه‌ها با تردید از ناتوانی سخن گفتند، او با همان آرامش همیشگی گفت:«شما چه‌کار دارید؟ فرض کنید سپاه می‌خواهد فقط یک آجر را در مدار قرار بدهد؛ بروید برای همان آجر، ماهواره‌بر بسازید.»

این حمایت و پشتیبانی مستمر، موجب شد تیم‌های فنی، فراتر از مأموریت‌های تعریف‌شده حرکت کنند و مسیر توسعه ماهواره‌بر را با جدیت دنبال کنند؛ مسیری که در نهایت به طراحی و ساخت ماهواره‌بر «قاصد» انجامید.

سرانجام در سوم اردیبهشت‌ماه 1399، ماهواره «نور1» با استفاده از ماهواره‌بر قاصد با موفقیت در مدار زمین تزریق شد؛ رخدادی راهبردی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در زمره باشگاه قدرت‌های فضایی جهان قرار داد.

بازخوانی این تجربه در روز ملی فناوری فضایی نشان می‌دهد که نقش مدیریت جهادی، اعتماد به متخصصان داخلی و حمایت فرماندهان میدانی، تا چه‌اندازه در عبور از بن‌بست‌های فناورانه و دستیابی به دستاوردهای راهبردی مؤثر بوده است.