3 نکته زمینهساز پذیرش غیبت امام زمان
به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، حجتالاسلام عباس نیکزاد، استاد حوزه و دانشگاه در متنی که در اختیار تسنیم قرار داده است، 3 نکته در مورد سه امام بزرگوار نهم و دهم و یازدهم که بهگونهای زمینهساز پذیرش امام زمان(عج) است را مورد اشاره قرار داده است. این سه نکته به این شرح است:
نکته اول: امامت نهم و دهم در سن کودکی 7 ، 8 سالگی که زمینه ساز پذیرش امامت امام زمان در سن کودکی یعنی 5 سالگی است. دو امام قبل از امام زمان در سن کودکی به امامت رسیدند و در میان مردم آشکار بودند و در حدودی در مجالس و محافل بحث و گفتوگو و پاسخگویی به سوالات مردم حضور پیدا کردند و با طرق مختلف شایستگی خود را برای امامت ثابت کردند همگان این شایستگی و توانمندی و لیاقت آنها را مشاهده کردند و برای طالبان حق ثابت شد که مقام امامت با سن کودکی منافات ندارد.
اگر این دو امام در زمان کودکی به امامت نمیرسیدند و اولین بار امام زمان در سن کودکی به امامت میرسید با توجه به اینکه از بدو طفولیت برای حفظ جان تقریباً در غیبت بود و در مجامع عمومی حضور پیدا نمیکرد اثبات شایستگی برای مقام امامت در زمان کودکی دشوار بود به همین خاطر چه بسا امامت او را انکار میکردند، البته بر اساس گفته قرآن کریم دو پیامبر بزرگوار یعنی حضرت عیسی و حضرت یحیی در زمان کودکی به نبوت رسیدند.
نکته دوم: امام دهم و یازدهم در پادگان نظامی در سامرا در حصر بودند و به همین دلیل عسکریین نامیده شدند و به همین خاطر ارتباط آنها با مردم کم رنگ شده بود و امکان دسترسی دائم با آنها برای شیعیان و مردم نبود همین امر زمینه روحی برای شیعیان برای پذیرش غیبت امام زمان(عج) را فراهم کرد، اگر بدون این سابقه غیبت برای امام زمان(عج) رخ میداد از جهت روحی و روانی و فکری برای شیعیان غیرقابل قبول و تحمل بود، چون برای اولین بار با غیبت سنگین امام مواجه بودند آن پیشینه در مورد این دو امام بزرگوار زمینه ساز پذیرش غیبت امام زمان(عج) از جهت روحی و فکری برای شیعیان بود.
نکته سوم: با توجه به اینکه این سه امام بزرگوار تقریبا در سن جوانی به شهادت رسیدند امام جواد 25 ساله، امام هادی(ع) 41 ساله و امام عسکری(ع) 27 ساله، مخصوصاً در حصر زندگی کردن امام دهم و یازدهم از جهت منطقی توجیه کننده غیبت امام زمان بود، زیرا نشان داد که دیگر شرایط برای حضور امام زمان(عج) وجود ندارد و اگر حضور پیدا کند یا کشته میشود و یا در حصر شدید قرار میگیرد در هر دو صورت نمیتواند ایفای مسئولیت کند. همین امر میتواند تا حدودی توجیه کننده غیبت برای امام زمان(ع) باشد.