به جای این‌که خودمان را درگیر یک آنتن کنیم که فلان قدر هزینه داشته و همیشه به دنبال این باشیم که فلان جا قطع شود یا قطع نشود، اگر سازمان تولید خوبی داشته باشیم حرفی برای گفتن خواهیم داشت. اکنون اولویت ما داشتن شبکه ماهواره‌ای نیست بلکه اولویت در تولید محتوای رسانه‌ای است.

اساساً ترویج رابطه مردان و زنان گرچه اصل ارتباط در مواردی روا باشد، پیامدهایی منفی برای فرهنگ دینی مردم جامعه خواهد داشت و در این هنگام تأثیر آموزش‌ها و روشن‌گری‌ها به حداقل می‌رسد. در مجموع مواردی که ارائه و پخش و ترویج آن‌ها با موازین اسلامی انطباق ندارد غیرقابل شمارشند و به نظر ما همه آن‌ها به نوع نگرش مسئولان مربوط برمی‌گردد که اصلاح عملی بسیاری از آنها چندان دشوار هم نیست.

موضع ما در قبال حکومت انقلاب اسلامی ‌‌‌‌ایران باید این باشد که امروز این پرچمی‌‌‌‌ که در مسیر ظهور امام زمان(عج) در ایران پدیدار شده است را چطور می‌‌‌‌توانیم کمک کنیم و به حکومت حضرت حجت(عج) متصل سازیم.

آن طرف اما پول برای ازدواج و اشتغال نبود چون خزانه خالی بود اما پول برای اوقات فراغت فرزندان فلان مسؤول بود چون دشمن مشغول کار بود. آن دیوار داشت به دیوار بی‌اعتمادی تبدیل می‌گشت. باید فکری ‌کرد. باید دوباره برخی مسؤولان را به ریل اصلی انقلاب برگرداند.

لازم است در حوزه علمیه کارشناسان، اساتید و مبلغان فراوانی در عرصه فقه اقتصاد پرورش پیدا کنند. قلم‌ها در این عرصه تقویت شود تا حیات خلوتی که برای بانک‌ها به وجود آمده و هر کسی هر نظری دارد به نام اسلام و دین مطرح می‌کند، تمام شود.

وجود مفاسد فرهنگی ریشه در دو امر دارد؛ نخستین و مهم‌ترین امر اشکالات تئوریک در دیدگاه‌ها و مباحث مربوط به زن است و تا این موضوع در نگاه مسؤولان روشن نشود و آگاهی آنان از دستورات و توصیه‌های دین تصحیح نگردد وضع به همین صورتی که دیده می‌شود پیش خواهد رفت و بدتر هم خواهد شد.

نخستین صداها برای دعوت به اشرافیت و سرمایه سالاری در نخستین ماه‌های پس از رحلت امام و توسط یکی از روحانیون مبارز و از تریبون نماز جمعه، شنیده شد. سخنرانی مشهور هاشمی رفسنجانی که رسماً مدیران نظام اسلامی و مردم را به مانور تجمل و اشرافیت فراخواند.

حوزه ثروت بسیار قدرتمندی به نام طب اسلامی دارد که ثروت بالقوه است.

در یک نگاه کلی میتوان از دست رفتن هویت ملی و اجتماعی، از دست رفتن هویت تمدنی و دینی، بی‌توجهی به آداب و رسوم و سنن اصیل، واگرایی فرهنگی، افزایش فاصله میان فرهنگ رسمی‌‌‌و غیررسمی، آسیب فاحش به نوع پوشش و رفتار و بیم بروز رفتارهای مخاطرهآمیز را از این آسیبهای جدی اجتماعی، فرهنگی برشمرد.

ما چهار تشکل بزرگ نخبگانی در حوزه داریم که شامل مجمع نمایندگان طلاب، مجمع عمومی زیر مجموعه جامعه مدرسین، تشکل اساتید و نشست دوره‌ای اساتید می‌شود که این‌ها اگر چه در برخی موارد مشترک هستند ولی سر جمع بالای هزار تا هزار و 500 عضو دارند ولی باید دید این‌ها در طراحی و مطالبه‌گری چه کار کرده‌اند؟ به چه میزان از شورای مدیریت و جامعه مدرسین مطالبه کرده‌اند؟