شهید رئیسی؛ تجسم اخلاص و ولایتمداری
به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، حجتالاسلام والمسلمین سید حسین مؤمنی، استاد حوزه علمیه، در مراسم یادبود دومین سالگرد شهدای خدمت و رئیسجمهور شهید آیت الله رئیسی که سه شنبه در سالن اجتماعات مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) برگزار شد، با تبیین الگوی حکمرانی شهید جمهور ابراز داشت: اگر بخواهم این سخن را منسجمتر و در عین حال پرورشیافتهتر بیان کنم، باید از یک مبنا شروع کنم؛ مبنایی که در قرآن، سنت و سیره اهلبیت علیهمالسلام ریشه دارد. در نگاه دینی، انسان وقتی براساس مبنا حرکت میکند، مسیرش از سلیقه، مصلحتسنجیهای لحظهای و رفتارهای احساسی جدا میشود. بسیاری از حرکتها ممکن است ظاهراً پرشور باشند، اما چون بر پایه مبنا نیستند، به نتیجه نمیرسند. آنچه حرکت را ماندگار، اثرگذار و الهامبخش میکند، تکیه بر اصولی است که در کتاب و سنت آمده است.
وی ادامه داد: در این چارچوب، وقتی به نامه امیرالمؤمنین علیهالسلام به مالک اشتر نگاه میکنیم، میبینیم که حضرت برای یک حاکم الهی، مجموعهای از ویژگیها را ترسیم کردهاند؛ ویژگیهایی که اگر دقیق بررسی شود، بهخوبی بر شخصیت شهید رئیسی قابل تطبیق است. در آن نامه، حضرت از انصاف، حکمت، صبر، خستگیناپذیری، مردمداری، عدالتورزی، و پایبندی به حق سخن میگویند. حقیقتاً این تعابیر شگفتانگیز است، چون نشان میدهد که حکومت در منطق علوی، صرفاً ادارهی ظاهری جامعه نیست، بلکه مجاهدتی است برای اقامه حق و برقراری عدالت.
استاد حوزه علمیه افزود: شهید رئیسی را نیز باید در همین منظومه دید. ایشان براساس مبنا حرکت میکردند، نه براساس هیجانهای زودگذر یا ملاحظات مقطعی. آنچه از ایشان دیده شد، یک مکتب بود؛ مکتب عمل، نه حرف. یعنی اگر از سیره ایشان بخواهیم تصویری دقیق بدهیم، باید بگوییم رئیسی با سخن شناخته نمیشد، بلکه با عمل شناخته میشد. این نکته بسیار مهم است، چون در روزگار ما بسیاری از افراد زیبا سخن میگویند، اما در میدان عمل اثری ندارند. اما شهید رئیسی از آن جنس نبود؛ او در میدان بود، خسته نمیشد، عقب نمینشست و وقتی کاری را برای مردم و انقلاب لازم میدانست، آن را پیگیری میکرد.
وی خاطر نشان کرد: در یکی از جلسات، یادم هست حضرت آقا مطلبی را با تعبیر لطیف و در عین حال عمیق درباره کلمات عربی مطرح کردند و فرمودند که برخی الفاظ، فقط واژه نیستند، بلکه بار معنایی و هویتی دارند. همین نگاه را اگر به رفتار شهید رئیسی تعمیم دهیم، میبینیم ایشان هم از جنس «واژه» نبودند، از جنس «معنا» بودند. یعنی حضورشان در هر صحنه، معنایی تولید میکرد؛ معنای امید، معنای خدمت، معنای استقامت و معنای اتکا به خدا.
حجت الاسلام والمسلمین مومنی یادآور شد: یکی از ویژگیهای برجسته شهید رئیسی، این بود که با وجود همه هجمهها و حملات، هرگز از خودش دفاع شخصی و نمایشی نکرد. با اینکه ظرفیت پاسخگویی داشت و میتوانست در برابر بسیاری از اتهامها و فضاسازیها توضیح بدهد، اما ایمان عمیق به خدا و اعتماد به مسیر حق، اجازه نمیداد که درگیر این حواشی شود. او خود را در پناه خدا قرار داده بود و این آرامش درونی، در رفتار بیرونیاش کاملاً دیده میشد. اهل نمایش نبود، اهل فریاد برای خود نبود، اما برای مردم و برای حق، کاملاً حاضر و صریح بود.
وی ادامه داد: در سیره او، انس با قرآن، اهل توسل بودن، شبزندهداری، توجه به روضه و پیوند قلبی با اهلبیت علیهمالسلام، یک امر حاشیهای نبود؛ بلکه ستون اصلی شخصیتش بود. بارها دیده شد که حتی در سنگینترین برنامهها، از این ارتباط معنوی غفلت نمیکرد. شب جمعه، روضه، زیارت، دعا و حضور در مسجد و حرم، برای او فقط برنامههای تشریفاتی نبود، بلکه بخش اصلی زیست مؤمنانهاش بود. این همان چیزی است که به انسان قدرت میدهد تا در میدان مسئولیت، فرسوده نشود.
استاد حوره علمیه افزود: از همینرو، اگر بخواهیم بهدرستی درباره شهید رئیسی سخن بگوییم، باید بگوییم او انسانی بود که از مکتب اهلبیت علیهالسلام تغذیه میکرد و همین تغذیه معنوی، در رفتار سیاسی، مدیریتی و اجتماعی او نمود داشت. ولایتپذیری در او یک شعار نبود؛ یک حقیقت زنده بود. وجودش برای ولایت ساخته شده بود و در هر موقعیتی، این وابستگی و ارادت را نشان میداد. حتی آخرین بارهایی که توفیق دیدار او پیش آمد، این حس کاملاً محسوس بود که او اهل انس با ولی خدا و اهل حرکت در مسیر اوست.
وی در پایان اظهار داشت: شهید رئیسی را باید در همان منطق علوی فهمید: انسانی که مبنا داشت، بر اساس مبنا حرکت میکرد، اهل خستگی نبود، اهل مصلحتاندیشیِ بیریشه نبود و در میدان زندگی، خود را وقف خدمت، ولایت و مردم کرده بود. چنین شخصیتی، تنها یک مدیر اجرایی نیست؛ بلکه یک الگوست برای اینکه بفهمیم اگر حرکت بر پایه ایمان، اخلاص و مبنا باشد، هم اثرگذار میشود و هم ماندگار.