روایت ۳۷ سال مجاهدت که ایران را به قدرت منطقهای تبدیل کرد
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، در بخشی از پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای رهبر معظّم انقلاب اسلامی بهمناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیمالشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) نگاهی تاریخی و تحلیلی به دوران ۳۷ ساله زعامت رهبر شهید انقلاب اسلامی انداخته میشود.
این توصیف، با استفاده از استعارههای زیبا و عمیق «نهال» و «شجره طیبه»، سیر تحول نظام جمهوری اسلامی را از یک حکومت جوان و آسیبپذیر به یک قدرت منطقهای و جهانی ترسیم میکند. این بخش، هم مایه افتخار برای دستاوردهای گذشته است و هم مسئولیتآفرین برای آینده.
رهبر معظم انقلاب با یادآوری وضعیت آغازین نظام اسلامی شروع میکنند: «رهبر شهید ما وقتی که عهدهدار رهبری شدند، نظام جمهوری اسلامی چون نهالی بود که زخمهای متعددی از دشمنان اسلام و ایران بر آن فرود آمده بود و البته همه را بخوبی تحمّل کرده بود.»
در سال ۱۳۶۸، نظام جمهوری اسلامی با چالشهای بینظیری روبرو بود:
۱. جنگ تحمیلی: تمام زیرساختهای کشور ویران شده بود و اقتصاد در آستانه فروپاشی بود.
۲. توطئههای داخلی و خارجی: تلاش برای کودتا، ترورهای هدفمند، تحریمهای شدید و انزوای دیپلماتیک.
۳. بحرانهای اقتصادی و اجتماعی: بیکاری، تورم و بیثباتی.
در چنین شرایطی، رهبر شهید انقلاب مانند باغبانی دانا و صبور، از این «نهال زخمی» مراقبت کردند. عبارت «همه را بخوبی تحمّل کرده بود»، نشاندهنده استقامت و تابآوری بالای نظام و مردم در برابر فشارهای عظیم است.
سپس، رهبر معظم انقلاب به وضعیت پایانی این دوران ۳۷ ساله اشاره میکنند: «اما وقتیکه بعد از قریب به ۳۷ سال، کرسی زعامت امت را ترک نمودند، شجره طیبهای که ریشهاش مستحکم و شاخ و برگ آن بر بخشهای مهمی از منطقه و جهان سایهافکن شده است را از خود به جا گذاشتند.»
تغییر از «نهال زخمی» به «شجره طیبه» (درخت پاک و مبارک)، بزرگترین دستاورد این دوران است.
ریشههای مستحکم: این ریشهها، حاصل تلاشهای علمی، فرهنگی، مذهبی و انقلابی نسلهای مختلف است که باعث پایداری نظام شده است.
شاخ و برگ سایهافکن: این شاخ و برگها، نشاندهنده نفوذ منطقهای و جهانی ایران است. امروز، جمهوری اسلامی نه تنها در ایران، بلکه در لبنان، فلسطین، عراق، یمن و سایر نقاط جهان، دارای متحدان و متحدان استراتژیک است. این نفوذ، نتیجه سیاست «نه شرقی، نه غربی» و حمایت از مستضعفان است.
این توصیف، نشان میدهد که رهبر شهید انقلاب، نظامی را تحویل دادهاند که از نظر ایدئولوژیک، امنیتی و سیاسی بسیار قدرتمندتر از زمانی است که رهبری را بر عهده گرفتند. این میراث، یک هدیه بزرگ به نسل حاضر و آینده است.
در ادامه، رهبر معظم انقلاب به راهبرد اصلی برای حفظ و توسعه این میراث اشاره میکنند: «رویکرد دستیابی به «ایران هر چه قویتر» از مسیر وحدت بین اقشار مختلف جامعه میگذرد که مکرراً مورد تأکید ایشان بود.»
شعار «ایران هر چه قویتر»، هدف راهبردی نظام است. اما این قوت، بدون «وحدت» ممکن نیست. رهبر معظم انقلاب تأکید میکنند که وحدت، تنها یک شعار نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک است. اگر جامعه دچار تفرقه شود، این درخت استوار، در برابر طوفانها آسیبپذیر خواهد شد.
سپس، به تحقق این وحدت در چهل روز اخیر اشاره میشود: «شمّهی قابل توجهی از این وحدت در این چهل روز تحقق پیدا کرد: قلوب مردم به هم نزدیک شد، یخهای فیمابین اقشار مختلف با گرایشهای متفاوت شروع به ذوب شدن کرد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند و روز به روز به عدد این جمع و به کیفیت آن افزوده میشود.»
این بخش، توصیف دقیقی از پدیده «وحدت ملی پس از شهادت» است. در دوران عادی، ممکن است اختلافات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بین اقشار مختلف وجود داشته باشد. اما شهادت رهبر انقلاب، مانند آتشی، یخهای این اختلافات را ذوب کرد. مردم با همدردی و همسوگیری، دور هم جمع شدند. عبارت «روز به روز به عدد این جمع و به کیفیت آن افزوده میشود»، نشان میدهد که این وحدت، یک اتفاق موقتی نیست، بلکه در حال عمقیافتن و گسترش است.
رهبر معظم انقلاب ادامه میدهند: «بسیاری از کسانی که هنوز به اینگونه حضور دست نیافتهاند، قلباً همراه و همسخن با جمعیتهای حاضر در میادین هستند.»
این جمله، امیدواری به گسترش کامل وحدت را القا میکند. حتی کسانی که فعلاً در خیابانها نیستند، از نظر روحی و فکری با جریان اصلی همراهاند. این نشان میدهد که اکثریت قاطع جامعه، در کنار نظام و رهبری شهید انقلاب ایستادهاند.
بنابراین، این یادداشت با این نتیجهگیری کامل میشود که میراث ۳۷ ساله رهبر شهید انقلاب، تبدیل شدن نظام جمهوری اسلامی از یک نهال زخمی به یک شجره طیبه استوار با ریشههای عمیق و شاخوبرگهای گسترده است. کلید حفظ و توسعه این میراث، تحقق شعار «ایران هر چه قویتر» از طریق «وحدت ملی» است. خوشبختانه، در چهل روز اخیر، نشانههای قوی از این وحدت دیده میشود که در حال گسترش و عمقیافتن است. در یادداشتهای بعدی، به بررسی نگاه تمدنی، نقش همسایگان و راهکارهای عملی برای مقابله با رسانههای دشمن خواهیم پرداخت.