حضور عمّارگونهی ملت در تداوم مسیر ولایت
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، حقیقت انقلاب اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، در تلاقی دو محور اصلی «ولایت» و «امت» شکل گرفته است؛ دو مقولهای که جدا از یکدیگر معنا ندارند. در بخش نخست پیام تاریخی و سرنوشتساز حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، رهبر معظّم انقلاب، شاهد این اتصال مقدس در بستر توسل به قرآن و خطاب به ولی عصر (عج) بودیم. اکنون در بخش دوم این پیام که خطاب به ملت بزرگ ایران است، عمق این ارتباط و نقش محوری مردم در استمرار نظام، با بیانی صریح، حکیمانه و پرمحتوایی تشریح میگردد. رهبر معظم انقلاب در این بخش، با تبیین جایگاه رأی خبرگان، بیان ابعاد شخصیت رهبر شهید و تشریح چهار اصل کلیدی برای آیندهی نظام، نقشهراهی را ترسیم میکنند که در آن، مردم محور و پشتوانه اصلی قدرت هستند.
رهبر معظّم انقلاب در ابتدای این بخش، با اشاره به رأی مجلس محترم خبرگان و پذیرش این مسئولیت سنگین، بار دیگر تواضع و فروتنی خود را به نمایش میگذارند. ایشان تکیه زدن بر کرسی رهبری که پیش از این میزبان دو پیشوای عظیمالشأن، امام خمینی (ره) و آیتالله خامنهای شهید بوده، امری دشوار میدانند. این توصیف نه از سر تظاهر، بلکه برخاسته از شناخت عمیق آن بزرگمردان و احساس سنگینی بار مسئولیت در برابر تاریخ و خداست. تصویری که رهبر معظم انقلاب از پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب ترسیم میکنند«کوهی از صلابت» و «مشت دست سالمش که گره کردهه بود»تصویری است که ماندگاری استقامت و ایثار را در ذهن تاریخ حک میکند. شهادتی که پایان نیست، بلکه اوج عزت و شکوهی است که ناشی از تکیه بر حق است. این بیان، پیامی آشکار به ملت دارد که راه، راه شهادت و استقامت است و رهبر جدید انقلاب اسلامی نیز قدم در همین مسیر نهاده است.
اما نکتهی بنیادین و محوری این بخش از پیام، تبیین هنر رهبر شهید انقلاب و سلف کبیر ایشان در «وارد کردن مردم در همهی عرصهها» و «بصیرت و آگاهی دادن مستمر به آنان» است. رهبر معظّم انقلاب با تأکید بر اینکه معنای حقیقی «جمهور» و « جمهوریّت » توسط رهبران انقلاب فعلیت یافته است، به روشنی بیان میدارند که پایداری نظام در گرو حضور آگاهانه مردم است. آنچه در روزهای سخت پس از شهادت رهبر فرزانه انقلاب و در اوج جنگ اخیر رخ داد، بهترین شاهد بر این مدعاست؛ ملتی که با بصیرت، هوشمندی، پایمردی و شجاعت خود، کشور را رهبری کرد و اقتدار نظام را تضمین نمود. این واقعیت، دشمن را به حیرت و دوستان را به تحسین واداشت و نشان داد که در نظام اسلامی، مردم نه صرفاً رأیدهندگان، بلکه حامیان و پاسداران اصلی انقلاب هستند.
در اینجا، رهبر معظم انقلاب بار دیگر به آیه شریفه « مَا نَنسَخ مِن آیَةٍ اَو نُنسِها نَأتِ بِخَیرٍ مِنها اَو مِثلِها » بازمیگردند و تفسیری نو و عمیق از آن ارائه میدهند. ایشان تأکید میکنند که استفاده از این آیه به معنای ادعای برتری یا همترازی با رهبر شهید نیست؛ بلکه هدف، توجه دادن به نقش پررنگ و جایگاه والای ملت است. اگر نعمت بزرگی چون رهبر شهید از ما سلب شد، خداوند متعال به جای آن، «حضور عمارگونهی ملت ایران» را به این نظام عطا کرد. این تفسیر قرآنی، جایگاه مردم را از سطح یک نیروی اجتماعی فراتر برده و به سطح یک «آیه الهی» و «نعمت جایگزین» ارتقا میدهد. پیام روشن است: اگر قدرت مردم در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و هیچ دستگاه دیگری کارایی لازم را نخواهد داشت. این اصل، بنیان نظری «جمهوری اسلامی» را در بر میگیرد؛ نظامی که بدون حضور و ارادهی مردم، هویت خود را از دست میدهد.
برای تحقق این معنا و تداوم مسیر عزت، رهبر معظّم انقلاب چهار اصل اساسی را مورد تأکید قرار میدهند که هر یک به نوبه خود راهگشای مسیر پیش رو هستند:
اولاً، «توجه به یاد خداوند، توکل بر حضرت حق و توسل به انوار طیبه معصومین (ع)». رهبرمعظم انقلاب این امر را به عنوان «اکسیر اعظم و کبریت احمر» معرفی میکنند که تضمینکننده گشایشها و ظفر قطعی بر دشمن است. در دنیایی که دشمنان از تمام ابزارهای مادی بهره میبرند، ملت ایران دارای مزیت عظیم معنویت و ارتباط با خداوند است که فاقد آن هستند. این توکل و توسل، پناهگاه امن ملت در برابر طوفانهای دشمن است.
ثانیاً، «حفظ وحدت بین آحاد و اقشار ملت». رهبر معظم انقلاب وحدت را عاملی میدانند که در مواقع مضیقه نمود خاصی پیدا میکند و تأکید میکنند که این امر با صرفنظر کردن از نقاط مورد اختلاف تحقق مییابد. در شرایطی که دشمنان به دنبال ایجاد شقاق و تفرقه هستند، همبستگی ملی، سپر دفاعی ملت در برابر توطئههاست.
ثالثاً، «حضور مؤثر در صحنه». این حضور تنها محدود به میدان جنگ نیست، بلکه شامل نقشآفرینیهای مؤثر در عرصههای اجتماعی، سیاسی، تربیتی، فرهنگی و حتی امنیتی میشود. رهبر معظم انقلاب با اشاره به اهمیت روز قدس ۱۴۴۷، حضور در چنین عرصههایی را عنصر دشمنشکن میدانند. این حضور، نشاندهنده زنده بودن روحیهی انقلابی و مقاومت در کالبد جامعه است.
رابعاً، «کمک و یاری به یکدیگر». رهبر معظم انقلاب خصلت همیاری را ویژگی همیشگی ایرانیان میدانند و از دستگاههای خدماتی میخواهند که در این روزهای سخت، از هر گونه یاری به آحاد ملت و ساختارهای مردمی امدادی دریغ نکنند. این همدلی، نشانه سلامت جامعه و ضامن عبور از بحرانهاست.
در پایان، رهبر معظّم انقلاب با قاطعیت اعلام میدارند که اگر این جهات مراعات شود، راه وصول ملت عزیز به روزهای عظمت و شکوه هموار خواهد شد و نزدیکترین مصداق آن، باذنالله ظفر بر دشمن در جنگ فعلی است. این وعده، نه یک شعار بلکه نتیجهی اجزای معادلهای است که در آن، توکل بر خدا، وحدت ملی، حضور فعال در صحنه و همیاری اجتماعی، متغیرهای اصلی هستند.
این پیام، در واقع میثاقنامهای جدید میان رهبر و ملت است؛ میثاقی که در آن رهبر، راه را نشان میدهد و ملت با قدرت و بصیرت، در آن میتازد. حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای با این بیانات، ثابت کردند که ادامهدهنده راه شهیدان هستند و با تکیه بر نیروی لایزال الهی و پشتیبانی قاطع ملت، از هیچ تهدیدی هراس ندارند. انشاءالله با عنایت پروردگار و مدد مستمر امام زمان (عج)، این ملت در رسیدن به قلههای افتخار و پیروزی نهایی بر دشمنان، موفق و سربلند خواهد بود.