نسل فهمیده

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، سه نفری کنارگذر خیابان را با دوچرخه‌هایشان بسته بودند. از همانها که به «نسل زد» شهرت دارند. بزرگترینشان ۱۳ ساله میزد. با صلابت خاصی مشغول هدایت خودروها بودند. مأموریتشان را جدی و رسمی تعریف کرده بودند: مراقبت از جمعیت راهپیمایی، درست مثل نیروهای امنیتی.

در میان موج جمعیت، چند نوجوان دیگر هرگاه بلندگو دقایقی خاموش می‌شد، یکصدا شعار سر می‌دادند. سکوت را می‌شکستند و جمعیت را با خود همراه می‌کردند. با ذوقی کودکانه اما اراده‌ای بزرگ، مشغول تمرین راهبری و انسجام‌بخشی بودند.

در میانه مسیر راهپیمایی چند نوجوان دیگر با چند متر پارچه مشکی و یک میز مستهلک، خیمه‌ای برپا کرده بودند. چای پررنگشان بوی اربعین می‌داد. خدمت به مردم بیشتر از هرچیزی به دلشان نشسته بود.

گروهی دیگر کفن‌پوش ایستاده بودند با پلاکاردهایی که دست‌های کوچکشان نوشته بود: «نه سازش، نه تسلیم، نبرد با آمریکا». دست‌نوشته‌ها فریاد می‌زد این کفن‌ها بلوف نیست؛ بیشتر از سنشان شهادت را می‌فهمند.

با خودم که فکر می‌کنم، به این نوجوانان غبطه می‌خورم. در این سن کم، فرصت‌های جنگ را تجربه می‌کنند. در نوجوانی، بزرگ می‌شوند. از همین حالا دارند به ما یاد می‌دهند. به قول امام خمینی(ره) همین سیزده ساله‌ها، رهبر ما هستند.

عمار جوکار دانشجوی دکتری فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم(ع)