تجلیل از وحدت ملی و تکیه بر الطاف الهی برای عبور از بحران

به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، در بخش پایانی پیام تاریخی و سرنوشت‌ساز حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب اسلامی، نگاه از صحنه‌های نبرد و دفاع مقدس، به فضای وحدت، همدلی و امید معطوف می‌شود. بخشی که اگرچه در شماره‌بندی متن اصلی به عنوان «قسمت هفتم» ذکر شده است، اما در واقع چکیده‌ی گران‌بهایی از روحیه‌ی تواضع، شکرگزاری و توکل بر خداوند متعال است که تمامی ابعاد شخصیتی و سیاسی رهبر جدید انقلاب اسلامی را به نمایش می‌گذارد.

رهبر انقلاب اسلامی در آغاز این بخش، با ادبیاتی سرشار از احترام و تواضع، از تمامی کسانی که در این برهه حساس، یار و یاور نظام و ولایت شده‌اند، تشکر می‌نمایند. این تشکر، محدود به یک قشر خاص نیست؛ بلکه طیف وسیعی از بدنه‌ی جامعه را در بر می‌گیرد. از «مراجع عظام تقلید» که همواره پشتوانه‌ی معنوی نظام بوده‌اند، گرفته تا «شخصیت‌های مختلف فرهنگی، سیاسی و اجتماعی» که با حضور خود، همه‌پرسی مردمی را در حمایت از نظام تکمیل کرده‌اند.

نکته‌ی بسیار حائز اهمیت در این بخش، اشاره رهبر معظّم به «آحاد مردم» است. مردمی که با حضور در «تجمّعات پُرشکوه»، بیعت خود را با نظام و ولایت تجدید کردند. این حضورهای عظیم مردمی، در واقع پاسخی دندان‌شکن به تمامی تبلیغات سوء دشمنان بود که سعی داشتند انزوا و شکاف در جامعه را القا کنند. رهبر معظم انقلاب با قدردانی از این حضور باشکوه، به مردم می‌فهمانند که قدرت اصلی آنان در همین وحدت و همبستگی است و این بیعت‌ها، ضامن بقای انقلاب است.

همچنین، رهبر معظّم انقلاب از «مسئولین قوای سه‌گانه و شورای موقت رهبری» به خاطر «حسن تدابیر و اقدامات» تشکر می‌نمایند. این تشکر، نشان‌دهنده دیدگاه جامع و منصفانه‌ی ایشان نسبت به همکاران خود در مدیریت کشور است. در شرایطی که کشور در غم شهادت رهبر فرزانه و درگیر جنگی تمام‌عیار بود، مدیریت بحران و حفظ ثبات کشور، امری بسیار خطیر بود. ستودن تلاش‌های مسئولین در این روزهای حساس، نه تنها تشویقی برای آنان، بلکه تأکیدی بر اصل همکاری و هماهنگی بین قوا برای عبور از بحران‌هاست. این بیانات، پیامی روشن به تمامی بدنه‌ی اجرایی کشور دارد که در سایه‌ی ولایت و با همدلی، می‌توان بر هر مشکلی فائق آمد.

در پایان این پیام، رهبر معظّم انقلاب با دعایی نورانی و سرشار از معنویت، افق‌های آینده را ترسیم می‌کنند: «امیدوارم الطاف خاصّه‌ی الهیّه در این ساعات و ایّام پُرفیض شامل همه‌ی ملّت ایران و بلکه همه‌ی مسلمین و مستضعفین عالم شود.» این دعا، فراتر از مرزهای جغرافیایی و ملی است و بار دیگر نگاه جهانی و امت‌محور رهبر انقلاب را به نمایش می‌گذارد. دعای برای «مسلمین و مستضعفین عالم»، یادآوری می‌کند که انقلاب اسلامی، تنها دغدغه‌ی مردم ایران را ندارد، بلکه مدافع مستضعفان در سراسر جهان است.

استفاده از واژه «الطاف خاصّه الهیّه» و «ایّام پُرفیض»، نشان‌دهنده نگاه توحیدی و باور به مدد غیبی است. رهبر معظم انقلاب با این بیان، به ملت می‌آموزد که در کنار تمام تلاش‌ها و تدابیر مادی، نگاه به درگاه خداوند و امید به رحمت بی‌پایان او را فراموش نکنند. این توکل، همان اکسیری است که در بخش‌های قبلی پیام نیز بر آن تأکید شده بود و حالا در قالب یک دعای خالص، تجلی می‌یابد.

این بخش پایانی، در واقع مهر تأییدی است بر تمامی محورهای مطرح شده در پیام؛ از اهمیت ولایت و نقش مردم، گرفته تا اقتدار در میدان نبرد و وحدت جبهه مقاومت. رهبر معظّم انقلاب با جمع‌بندی کلام خود در فضایی از شکرگزاری و دعا، به ملت اطمینان می‌دهد که با توکل بر خدا، وحدت کلمه و حمایت از ولایت، طوفان‌ها را خواهند گذراند و به ساحل نجات و پیروزی خواهند رسید. پیامی که با «بسم الله» آغاز شد و با دعا برای رحمت الهی به پایان رسید، نشان‌دهنده یک سیر کامل و منطقی در مکتب ولایت است؛ مکتبی که ریشه در  ایمان به خدا دارد و به سمت تعالی و سعادت بشر در حرکت است. انشاءالله با عنایت پروردگار و مدد مستمر امام زمان (عج)، این الطاف خاصه الهی شامل حال همه ملت شریف ایران و آزادگان جهان گردد.