دعای خیر رهبر معظم انقلاب برای ملت بزرگ ایران

به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، حضرت آیةالله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب اسلامی، در آغازین پیام تاریخی و سرنوشت‌ساز خود به ملت شریف ایران، پس از استناد به این آیه شریفه «مَا نَنسَخ مِن آیَةٍ اَو نُنسِها نَأتِ بِخَیرٍ مِنها اَو مِثلِها.» که حکایت از قدرت بی‌پایان خداوند متعال در جانشینی و ارتقای مقام بندگان صالحش دارد، خطاب به ولی عصر (عج) فرمودند: «اَلسَّلامُ‌عَلَیكَ یا داعِیَ اللّهِ وَ رَبّانِیَّ آیاتِهِ اَلسَّلامُ عَلَیكَ یا بابَ اللّهِ وَ دَیّانَ دینِهِ اَلسَّلامُ عَلَیكَ یا خَلیفَةَ اللّهِ و ناصِرَ حَقِّهِ اَلسَّلامُ عَلیكَ یا حُجَّةَ ا‌للّهِ وَ دَلیلَ اِرادَتِه اَلسَّلامُ عَلَیكَ اَیُّهَا المُقَدَّمُ المَأمول اَلسَّلامُ عَلَیكَ بِجَوامِعِ السَّلام. اَلسَّلامُ‌عَلَیكَ یا مَولایَ صاحِبَ الزَّمان. در آغاز کلام باید به سرورم (عجّل اللّه تعالی فرجه) به مناسبت شهادت جانسوز رهبر عظیم‌الشّأن انقلاب، خامنه‌ای عزیز حکیم تسلیت عرض کنم و از آن حضرت دعای خیر برای یکایک ملّت بزرگ ایران و بلکه همه‌ی مسلمین جهان و همه‌ی خدمتگزاران اسلام و انقلاب و ایثارگران و بازماندگان شهدای نهضت اسلامی و بخصوص جنگ اخیر و برای خود حقیرم را تقاضا نمایم.»

این بیانات که در قالبی سرشار از معنویت و تواضع در برابر ولی عصر (عج) بیان شده، نه تنها یک پیام تسلیت ساده نیست، بلکه بیانگر عمق استراتژیک و بینش نافذ رهبر جدید انقلاب در مواجهه با حوادث تلخ و پرفراز و نشیب تاریخ معاصر ایران است. شهادت رهبر فرزانه و حکیم، آیت‌الله خامنه‌ای، رخداری است که دل‌های بیدار را می‌سوزاند، اما در منطق قرآنی و عرفانی، شهادت پایان نیست، بلکه آغازین روزی روشن‌تر و مقامی بالاتر است. آیه‌ای که در ابتدای پیام تلاوت گردید، دقیقاً به همین حقیقت اشاره دارد؛ اینکه خداوند متعال هرگاه آیه‌ای را محو کند یا آن را از یادها ببرد، بهتر از آن یا همانند آن را می‌آورد. این قانون الهی در باب تکامل نظام هستی و نیز در باب جانشینی اولیای الهی جاری است.

شهادت آن بزرگمرد تاریخ انقلاب و اسلام، که سال‌ها در سنگر ولایت و رهبری، چون کوهی استوار در برابر طوفان‌های دشمنان ایستادگی کرد، در واقع نسخ شدن یک بند از بندهای آزمون الهی برای ملت ایران بود تا خداوند متعال با «خیر» و «مثل» آن، یعنی با حضور رهبری جدیدی که دارای همان روحیه جهادی و بینش ولایی است، مسیر حرکت انقلاب را نه تنها متوقف نکند، بلکه با شتابی بیشتر به سمت اهداف عالی‌اش سوق دهد. رهبر معظّم انقلاب در این پیام، با استناد به این آیه، به طور غیرمستقیم و متواضعانه به ملت اعلام می‌دارند که نگران نباشید؛ چرخه ولایت و امامت متوقف نمی‌شود و خداوند همیشه پاسدار دین خود و حجت خود بر بندگانش است.

تسلیت عرض کردن به امام زمان (عج) در این مقطع حساس، دارای ابعاد عمیقی است. رهبر معظم انقلاب با خطاب قرار دادن امام مهدی (عج) به عنوان «داعی الله»، «باب الله»، «خلیفه الله» و «حجة الله»، یادآور می‌شود که در این نظام، تمامی قدرت و مشروعیت از جانب خداوند متعال است و وابسته به هیچ نیروی مادی نیست. شهادت یک رهبر، اگرچه از نظر ظاهری خلأ بزرگی به نظر می‌رسد، اما از نظر باطنی و در حضور ولی عصر (عج)، تنها یک انتقال مسئولیت است از یک امین به امین دیگر. این ادب و تواضع در برابر امام زمان (عج)، نشان‌دهنده باور قلبی رهبر جدید به این اصل است که رهبری در غیاب کبری، امانتی است که باید با تمام وجود از آن محافظت شود و در پیشگاه صاحب اصلی آن، یعنی امام مهدی (عج)، پاسخگو بود.

اشاره به «جنگ اخیر» و شهادت‌های نهضت اسلامی در این پیام، گویای شرایط حساس و خطیری است که کشور و انقلاب در آن قرار دارد. جنگی که دشمنان قصد دارند با بهره‌گیری از آن، انقلاب را به عقب بازگردانند و اراده ملت را درهم بشکنند، اما با ایثارگری‌های فرزندان این مرز و بوم و رهبری‌های حکیمانه، نه تنها به هدف نمی رسند، بلکه ملت ایران را باورمندتر و مقاوم‌تر از قبل خواهد ساخت. شهادت رهبر معظم انقلاب در چنین فضایی، می‌تواند تلقی شود به عنوان آخرین قطره خاکی که در کاسه صبر دشمنان ریخته شد تا خشم الهی بر آنان نازل شود و ملت مؤمن و انقلابی با وحدتی بی‌نظیر، بار دیگر پرچم اسلام و انقلاب را به دستان صاحب زمان بسپارند.

دعای رهبر معظّم انقلاب برای «ملت بزرگ ایران»، «همه مسلمین جهان» و «خدمتگزاران اسلام و انقلاب»، نشان‌دهنده دغدغه‌های همیشگی ولایت است. دغدغه‌ای که فراتر از مرزهای جغرافیایی ایران است و به تمامی جهان اسلام تعمیم می‌یابد. این نگاه جهانی و امت‌محوری، از ویژگی‌های بارز مکتب ولایت است که همواره بر وحدت امت اسلامی و مقابله با استکبار جهانی تأکید داشته است. درخواست دعا از امام زمان (عج) برای «خود حقیرم» نیز بیانگر تواضع و فروتنی رهبر است؛ کسی که با وجود عظمت مقام و مسئولیت سنگینی که بر عهده گرفته، خود را بنده‌ای حقیر در پیشگاه پروردگار و امام زمان می‌داند و برای توفیق در انجام این مسئولیت خطیر، نیاز به مدد غیبی دارد.

این پیام در واقع یک تجدید میثاق عمیق و معنوی است؛ میثاقی که نه با شعار و هیاهو، بلکه در محراب حضور معنوی و با توسل به قرآن و اهل بیت (ع) صورت می‌گیرد. رهبر معظّم با این پیام، به ملت می‌فهماند که مسیر انقلاب، همان مسیر روشنی است که توسط شهدا و امامان شهید هموار شده و هیچ تهدیدی، حتی شهادت عالی‌ترین مقام ولایت، نمی‌تواند این مسیر را منحرف کند یا متوقف سازد. قانون «ما ننسخ من آیة» تضمین الهی برای استمرار این حرکت است.

در پایان، باید تأکید کرد که این پیام آغازین، نقشه راهی برای تمامی مسئولان و ملت است. نقشه‌ای که اصل آن توکل بر خدا، توسل به ولی عصر (عج)، وحدت کلمه و ادامه دادن راه شهیدان با قدرت و حکمت است. ملت بزرگ ایران با شنیدن این پیام و درک عمق معنوی آن، بار دیگر به خود می‌آموزد که در برابر حوادث، صبور و استوار باشند و با پشتیبانی تمام‌قد از ولایت فقیه، پرچم «لا اله الا الله» را به اهتزاز درآورند تا انشاءالله شاهد طلوع آفتاب ظهور و تحقق کامل وعده‌های الهی باشند.